Polityka, publicystyka, idee

Wojciech Reszczyński od lat jest admiratorem Feliksa Konecznego i jego dorobku myślowego. We własnej bogatej twórczości publicystycznej nieustannie odwołuje się do jego koncepcji i refleksji, konfrontuje teorie uczonego z bieżącymi wydarzeniami, dowodząc aktualności myśli Profesora. Ta książka to szeroki wybór rozważań Reszczyńskiego, błyskotliwie napisanych, właśnie na temat kondycji współczesnego człowieka i stojących przed nim zagrożeń. Autor podpowiada rozwiązania zaczerpnięte z nauk chrześcijańskich, a z Feliksa Konecznego w szczególności.

 Obrona rozumu to wybór esejów G.K. Chestertona. Wybitny angielski pisarz z typowym dla siebie błyskotliwym humorem, czasem nabierającym cech humoru czarnego, opisuje przejawy współczesnego sposobu myślenia, wykazując, że są to w istocie przejawy bezmyślności. To nie moralność czy polityka są dzisiaj w stanie upadku — twierdzi Chesterton — lecz rozum. Nasza cywilizacja, jeśli ma przetrwać, musi na nowo odkryć sztukę jasnego, spójnego rozumowania.

Książka ROZMOWY O KORWINIE to pełne wersje wywiadów przeprowadzonych na potrzeby filmu KORWIN. Zawiera liczne anegdoty, wspomnienia, niepublikowane dotąd wypowiedzi dawnych i obecnych partnerów politycznych JKM.

"Rozmowy" nie są pro-, ani anty-korwinowe. To próba zbudowania przestrzennego portretu człowieka, który wielu ludzi natchnął do działania, innych zniechęcił, ale wszystkich zadziwia swym uporem i determinacją.

Czy konserwatysta może być masonem? Mało kto w Polsce słyszał o martynizmie, czyli o ezoterycznym wolnomularstwie rozwijającym się obok dobrze opisanych lóż antyklerykalnych i antyreligijnych. Loże tego kierunku działały we Francji, we Włoszech i po troszę w Niemczech. Była to masoneria mistyczna i antyklerykalna równocześnie. Martyniści stworzyli doktrynę konserwatyzmu ezoterycznego, wedle którego hierarchia polityczna miała odzwierciedlać dostęp do poznania tajemnych prawd o porządku świata. Głosili, że świat winien być pojmowany sakralnie, a władzę w nim sprawować winny mające dostęp do tajnej wiedzy elity. Obserwując świat współczesny widzimy, że demokracja staje się coraz większą fikcją, a światem rządzi elita złożona z bankierów, finansistów, udziałowców międzynarodowych korporacji, która rada byłaby odwołać się do starych zasad konserwatywnego elitaryzmu i hierarchii. Oto mamy elitę „mądrzejszych”, którym marzy się społeczeństwo kastowe, jak w Indiach. Co ciekawe, martyniści też swój wzrok kierowali ku kastowemu społeczeństwu Hindusów. Czy to jest tylko przypadek czy wyraz ponadczasowej tendencji?

Niewiele jest dzisiaj dzieł o. Jacka Woronieckiego OP (1879-1949), które jeszcze nie doczekały się ogłoszenia drukiem. Wśród tych niepublikowanych do niedawna figurował tenże tekst poświęcony koniecznej, według jego Autora, reformie polskiego szkolnictwa, zachowany w maszynopisie, w jedynym egzemplarzu – dotychczas był on eksplorowany wyłącznie przez wąską grupę uczonych. Niniejsze dzieło nie stanowi rozprawy o etatyzmie kulturalnym, ale rozprawę z etatyzmem kulturalnym, jak mówi podtytuł, ponieważ Autor, osadzając swoje rozważania w kontekście etatystycznych tendencji okresu międzywojennego, niezwykle trafnym słowem i z żelazną logiką „rozprawia się” z tym właśnie szkodliwym zjawiskiem. Woroniecki na ogół walczył ze spaczeniami katolicyzmu, natomiast w tym przypadku chodzi o walkę ze spaczeniami szkolnictwa, co siłą rzeczy może pociągnąć za sobą spaczenie

Więzy transatlantyckie, ujęte w ramy NATO, ulegają stopniowej erozji... Co zatem czeka nas w niedalekiej już przyszłości?
Z jednej strony Stany Zjednoczone, najpotężniejsze imperium w historii cywilizacji, mogą samodzielnie prowadzić wojny i operacje militarne w dowolnym miejscu globu. Sojusznicy są dziś potrzebni Amerykanom jedynie w ramach swoistej kurtuazji i by zachować pozory. Ale czy już zawsze tak będzie?

Książka składa się z trzech części. W pierwszej podjęte są różne postacie wiary, jej funkcje oraz przejawy w życiu codziennym – w tym wiara w los. W drugiej części podjęty jest wyłącznie temat losu ludzkiego z założeniem, że ujawnia się on w trzech składnikach – w tym, co jako konieczność musi się zdarzyć, co jako przypadek może się zdarzyć, i w tym, co sami chcielibyśmy, aby się zdarzyło i do czego spełnienia dążymy. Te trzy składniki raczej nie budzą wątpliwości. Bardziej kłopotliwe są rozważania dotyczące ich wzajemnego splątania w trudne do rozwikłania węzły. Wreszcie w trzeciej części podjęta jest kwestia tego, jak ludzie w praktycznym życiu radzą sobie z losem i jakie w tym przyjmują główne strategie.

Ze Wstępu

Schmitt długie lata po wojnie był całkowicie zapomniany przez środowisko naukowe z powodu jego "romansu" z hitleryzmem. Nazywano go nawet naczelnym ideologiem III Rzeszy. Musimy jednak pamiętać, że oceny takiej dokonujemy z pozycji dzisiejszej wiedzy i doświadczenia powojennego. W latach 30 ub. wieku świat był jeszcze przed II wojną światową, obozami koncentracyjnymi itd., a Hitler doszedł do władzy wybrany przez naród niemiecki w demokratycznych wyborach.

Wydanie drugie.

Mackinder stworzył najsłynniejsze dotąd prawo geopolityczne: Kto panuje nad Wschodnią Europą, ten włada Obszarem Centralnym; kto panuje nad Obszarem Centralnym, włada Światową Wyspą; kto panuje nad Światową Wyspą, włada światem.

Poruszane w książce pytania odnoszą się do najważniejszych zagadnień wprowadzanej rewolucji. Dlaczego rządy, armie, instytucje finansowe i globalne korporacje dążą do uzyskania nieśmiertelności, modyfikowania genetycznie i produkowania ludzi, podłączania ich do komputerów, cyborgizacji, tworzenia świadomości roju czy innych zasadniczo podważających ludzką istotę technologii. Dlaczego dąży się do transformacji środowiska naturalnego, klimatu, modyfikacji flory, fauny i całej biosfery oraz budowania syntetycznych, nowych form życia? I przede wszystkim: jakie fundamentalne wierzenia stoją za tak radykalnymi działaniami?

Popkultura i zamęt jest książką, która we wciągającej, publicystycznej formie felietonów analizuje, jakie są tego przyczyny, jak ten proces wygląda dziś i ku czemu zmierza.

Walorem publikacji jest ustawienie się autorki w roli „dziennikarza śledczego” wobec niektórych zjawisk popkultury współczesnej i konieczna w tej sytuacji doza poczucia humoru.