Historia Polski

Monumentalne dzieło z serii Dopalanie Kresów.

W czwartym tomie Kresowych rezydencji przedstawiono 55 miejscowości z zespołami rezydencjalnymi z przedwojennego województwa wołyńskiego. Jedynie w 30 z nich zachowały się – w różnym stanie – główne obiekty: dwory, pałace lub zamki. Stanowią one niespełna 5 procent ogólnej liczby siedzib ziemiańskich istniejących na tym obszarze przed II wojną światową. Wszystkie znajdują się obecnie w granicach Ukrainy.

Książka o zmaganiach Polaków z Rosją w XIX i na początku XX wieku – i o próbach porozumienia się z nią. Studium przypadków, ukazujących polskie myślenie i działanie polityczne w zderzeniu z myśleniem i działaniem politycznym Rosjan – analiza konfrontacji polsko-rosyjskiej na polu idei i praktyki politycznej, której dzieje wciąż dają wiele do myślenia.

Piękny wzór herbu Polski obowiązujący w latach 1919-1927- orzeł w postawie bojowej w koronie zamkniętej z jabłkiem i krzyżem na czerwonym polu. Herb umieszczony jest w dębowej ramie, wymiary 21x30 cm.

Legendy zaprezentowane w tym tomie – będącym kontynuacją Aniołów w legendach polskich – osadzone są w konkretnej przestrzeni historycznej, powiązane z prawdziwymi wydarzeniami i osobami kształtującymi dzieje Polski, co pozwala lepiej zrozumieć poszczególne opowieści i oświetlić ich bogate konteksty.

Hans Frank, będąc wysokim urzędnikiem Rzeszy i generalnym gubernatorem, wypowiadał się o Kościele katolickim i wierze katolickiej z pogardą i cynizmem. Według niego katolicyzm był największym grzechem, trucizną, a Ewangelię nazywał bajeczkami.

Książka Renegaci Ireneusza Lisiaka ujawnia wstrząsającą prawdę o kolaboracji żydowskiej podczas niemieckiej okupacji 1939-1945, koncentrując się na agentach Gestapo, kolaborantach i szmalcownikach działających w gettach. W obliczu Zagłady prosty podział na katów i ofiary zaczął się łamać, a Żydowska Służba Porządkowa (Ordnungsdienst) oraz skorumpowane elity stały się, zaraz po Niemcach, najgroźniejszą grupą oprawców dla społeczności żydowskiej. Czytelnicy poznają motywy i okrutne działania przywódców takich jak Chaim Rumkowski, który wydawał dzieci i chorych na śmierć w imię „strategii przetrwania”, oraz siatki agenturalne, na czele z Abrahamem Gancwajchem, infiltrujące getta i polskie podziemie. Doprowadziło to do śmierci tych, którzy w dobrej wierze i z wielką odwagą pomagali, a „nagrodą” była ich śmierć. Ta bezkompromisowa analiza stawia trudne pytania o moralność w sytuacjach granicznych i przywraca historyczną pamięć o tych, których inni Żydzi określili mianem „katów własnego narodu” (Juden-Sieger), zmuszając do refleksji nad zdradą w warunkach absolutnego terroru. 

Polityka eksterminacyjna wobec Narodu Polskiego prowadzona była przez okupantów (niemieckiego i sowieckiego) od początku okupacji. Szczególne miejsce w strategii obu najeźdźców zajmowały polskie dzieci i polska młodzież. Ich eksterminacja i germanizacja miała być w perspektywie polityki niemieckiej zabezpieczeniem trwałego włączenia ziem polskich do III Rzeszy.

Jest to już trzeci i ostatni tom trylogii Ireneusza Lisiaka dotyczącej holokaustu Kościoła katolickiego podczas II Wojny Światowej.

Na trop jakiego spisku wpadł rotmistrz Wojska Polskiego? Czy narodowcy zdołali uratować Polskę od zagłady? Tego wszystkiego dowiecie się Państwo czytając sensacyjną powieść „Zamach”, która jednak ma w sobie wiele faktów. Nim to jednak uczynicie, zachęcam do przeczytania aż trzech wstępów do niniejszej pracy, które w doskonały sposób wprowadzą Państwa w realia epoki oraz historycznych planów pewnej nieprzychylnej Polsce nacji…

„Zapiski” obejmują okres od 17 lutego 1981 r. do 1 maja 1983 r. W pierwszej części opisane są przygotowania do akcji solidarnościowej z tzw. strajkiem łódzkim. Głównym postulatem była rejestracja Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Druga z opisanych akcji protestacyjnych dotyczyła reakcji na wkroczenie milicji do budynku Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy w marcu 1981 r., gdzie obradowali radni z przedstawicielami „Solidarności”.

Autor przedstawia koncepcje polityki cara Piotra wobec Polski i początek ich realizacji. Analizuje, jak tworzyły się polityczne pryncypia i metody, którymi posługiwała się Rosja w dziele podporządkowania Rzeczypospolitej w ciągu wieku XVIII. Kwestie te starano się ukazać na szerszym tle, by przedstawić miejsce Rzeczypospolitej w ogólnej polityce Rosji, uwzględniając także aspekt militarny - ważki zwłaszcza w latach konfliktu ze Szwecją Karola XII (wielkiej wojny północnej). Dlatego podstawę badań stanowią źródła rosyjskie.