Historia powszechna

Książka ta, podwójnie rewolucyjna – zarówno ze względu na treść, jak i tytuł – stanowi niezwykle dobrze udokumentowany akt oskarżenia, zaskakująco nowoczesny, przeciwko dyktatorskiej polityce prowadzonej przez członków Konwentu i Robespierre’a we Francji w latach 1793 i 1794. Polityka ta doprowadziła między innymi do eksterminacji Wandejczyków – zarówno „Niebieskich”, jak i „Białych”, szczególnie kobiet i dzieci.

Grzegorz Braun, w pasjonującej rozmowie z Rafałem Otoką-Frąckiewiczem, brutalnie niszczy mity nagromadzone wokół najważniejszych wydarzeń historycznych ostatnich stu lat. Nie pozostawia żadnych złudzeń, co do faktu, że transformacja marksizmu nadal trwa w najlepsze a historia świata nie dobiegła jeszcze swojego szczęśliwego końca.

Polska miała olbrzymi wpływ na kształtowanie się węgierskiej opozycji antykomunistycznej. Ta rola nie byłaby jednak możliwa bez działalności wielu pośredników między polskimi a węgierskimi środowiskami. To oni przez lata mozolnie tkali sieć różnorakich porozumień. W książce opowiadają Grzegorzowi Górnemu i o. Pawłowi Cebuli o swoich przeżyciach, spotkaniach z Polską i Polakami, które dla nich były prawdziwym łykiem wolności.

Kłopot Niemiec z Rzymem. Nasz i całej Europy kłopot z Niemcami. To są dwa aspekty jednej i długiej historii, o której opowiada ta książka. A jaki jest związek między Immanuelem Kantem a strategią Mitteleuropy? Dlaczego mamy się bać niemieckich laureatów Pokojowej Nagrody Nobla? Odpowiedzi na te i na wiele innych pytań Czytelnicy mogą znaleźć na kartach książki.

Książka przedstawia zarys trzech kolejnych liberalnych Kulturkampfów – od lat pięćdziesiątych dziewiętnastego wieku po kres istnienia wilhelmińskiej Rzeszy. Opowiada o politycznej i kulturowej wojnie przeciwko Kościołowi katolickiemu, jaką toczyły najpierw władze Królestwa Prus, a następnie II Rzeszy. Apogeum owych walk przypadło na rządy „żelaznego kanclerza”, Otto von Bismarcka. Celem batalii była likwidacja wpływów katolicyzmu w Niemczech, a tym samym – zmiana tożsamości narodu.
Chociaż walka z „rzymską religią” nie zakończyła się sukcesem, to jednak zadała Kościołowi niemieckiemu poważne straty i przygotowała grunt pod nadejście narodowego socjalizmu.

W książce Wyprawy krzyżowe Grzegorza Kucharczyka historia ożywa na nowo. Autor ukazuje krucjaty jako wielkie „zbrojne pielgrzymki”, w których spotkały się bohaterstwo rycerzy, gorliwość zakonników i niezłomna wiara zwykłych ludzi. Obala mity i czarną legendę narosłą wokół krucjat, przywracając im właściwe miejsce w historii chrześcijaństwa i Europy.

Czytelnik znajdzie tu barwną opowieść o bitwach, zamkach i bohaterach, takich jak Godfryd z Bouillon, św. Bernard z Clairvaux czy Ryszard Lwie Serce. Dzięki bogatym ilustracjom Dariusza Sapkowskiego książka staje się nie tylko źródłem wiedzy, lecz także fascynującą podróżą w średniowieczny świat rycerzy, papieży i pielgrzymów.

Czy niewolnictwo sprzeciwiało się sprawiedliwości, czy pozostawało z nią w zgodzie? Czy zatem można było zostać niewolnikiem według prawa i czy było ono sprawiedliwe? Innymi słowy pytając, czy istniały prawne i sprawiedliwe tytuły niewolnictwa? Kiedy mogły być sprzeczne ze sprawiedliwością i prawem? Jeśli zaś były, to jak odnosił się do nich Kościół katolicki i jego teologowie? 

Najokrutniejsze działania podczas wojny prowadzonej w latach 1937-1945 przez Japonię w Azji rozegrały się nie tylko na polu bitwy. Ich miejscem był również tajny ośrodek w Mandżurii. To tam, pod przykrywką uzdatniania wody, miały miejsce niewyobrażalne akty bestialstwa Japończyków. Tam działała Jednostka 731.

Górny Śląsk w ruinie to przewodnik po regionie, w którym dawną obfitość zamków, pałaców i dworów zamieniono w kupy gruzu lub niszczejące, od lat nieużytkowane rudery. Wędrówka po dziesiątkach rezydencji, których powojenną historię pominięto lub zmarginalizowano, w większości skazując na powolną agonię i całkowite zapomnienie.

Wystarczy wspomnieć o Górnym Śląsku, by przywołać posępne obrazy spowitych dymem kominów i wież wyciągowych. Moc tego wyobrażenia jest miażdżąca, a przecież to także kraina zamków, pałaców i dworów. 

Na początku minionego wieku było ich co najmniej 1100. Jednak szokuje nie liczba tych budowli, lecz świadomość, że do dziś większość z nich zrównano z ziemią.

Jak doszło do tego, że Hiszpania, kraj sam w sobie niezbyt bogaty, słabo zaludniony, a z uwagi na położenie geograficzne znajdujący się w pewnej izolacji od reszty Europy, stała się pierwszym globalnym supermocarstwem z posiadłościami na wszystkich kontynentach? Dlaczego nie zdołała utrzymać tej pozycji?

Drugie, poprawione i uzupełnione wydanie książki, która ze względu na swój charakter oraz wykorzystany obszerny, trudno dostępny oraz zróżnicowany materiał źródłowy, pochodzący z kilkudziesięciu archiwów, a także kolekcji rękopisów z kilku krajów, jest niezastąpioną monografią tytułowej problematyki.