III RP

Wprawdzie historia przyznała rację Mackiewiczowi i obnażyła cynizm i nielojalność aliantów, to przecież pisarza skazano na zapomnienie i marginalizację. Tryumf zaś święcą mitomani, deliberujący o „zwycięstwie Polski w II wojnie światowej” oraz umacnianiu sojuszu z państwami Zachodu. Niezależnie – czy mówią dziś o zakopywaniu Polski aż po sam czubek głowy, razem z tym czakiem ułańskim, razem z czapką krakuską, czy postulują pogłębianie integracji europejskiej i budowanie polskiej pozycji w Unii Europejskiej – reprezentują tę samą sektę utopistów i mistyfikatorów, którzy od dziesiątków lat niweczą nasze marzenia o niepodległości.

Trzeba wielkiego zaślepienia, by po doświadczeniach zaborów, wojen i 50-letniej okupacji - nie dostrzec klęski podobnych koncepcji.

Czerwona trucizna to zbiór esejów historyczno-politycznych z ostatnich kilkunastu lat, traktujących o naszej sytuacji po 1989 roku, przypominających również o tym, co było wcześniej. Jest on kontynuacją pierwszego tomu pt. Mity przeciwko Polsce. Żydzi, Polacy, komunizm 1939–2012.

Książka Lecha Mażewskiego „Wiele hałasu o nic? Konflikt wokół Trybunału Konstytucyjnego w latach 2015-2016 w perspektywie rozważań modelowych” jest zakończona supozycjami autora na temat dalszego przebiegu tego konfliktu już w 2017, z udziałem Sądu Najwyższego.

Kiedy niedługo po przejęciu rządów koalicja 13 grudnia dokonała bezprawnego, siłowego przejęcia TVP, a niedługo później w ten sam sposób opanowała prokuraturę, dla wielu osób był to szok. Czegoś takiego nie widziano bowiem jeszcze w III RP.

Rządzenie uchwałami (które są tylko opiniami Sejmu), lekceważenie normalnej drogi legislacyjnej (ustaw), kwestionowanie Trybunału Konstytucyjnego, Krajowej Rady Sądownictwa i Rady Mediów Narodowych tylko dlatego, że nie rządzą tam „nasi”, stosowanie typowych aresztów wydobywczych zakazanych przez prawo, samowolne ocenianie, kto jest sędzią, a kto nie, jaki wyrok uznać, a jaki nie, to praktycznie anarchia w czystej postaci.

Kolejny znakomity zbiór publicystyki Stanisława Michalkiewicza. Czy SM jest politycznym prorokiem? Chyba tak, skoro już 3 lata temu dokładnie przewidział obecny kryzys ekonomiczny spowodowany kreowaniem pieniądza z powietrza.

Książkę przedmową opatrzył prof. R. Gwiazdowski, rysunkami przyozdobił Arkadiusz Gacparski.

Czy Polacy wciąż tworzą wspólnotę narodową? Czy III RP to pasmo klęsk i porażek, czy również sukcesów tylko nie chcemy lub nie umiemy ich dostrzec? Czemu nie mamy być z nich dumni? Jak zbudować silne państwo, którego nie będziemy musieli się wstydzić? Wreszcie: dlaczego wyjaśnienie katastrofy smoleńskiej jest tak bardzo ważne dla przyszłości Polski, jej pozycji na arenie międzynarodowej, ale także dla nas, jako wspólnoty?

Żyjemy w dziwnych i niepewnych czasach, które z pewnością przyniosą jedno: przyszłość inną od tej, jaką wyobrażaliśmy sobie dotychczas. Przesunięcie opinii publicznej, praktyki środowisk lewicowych, zwiększanie kontroli państwowej, wojna kulturowa – to zmartwienia, które leżą na sercu każdego prawicowca. W tym Grzegorza Brauna, który nie omieszkał wyraziście przedstawić swojego stanowiska na najważniejsze obecnie tematy społeczno-kulturowo-polityczne.

To nie jest książka o szczepionkach, których - jak sie pewnie większości Polaków wydaje - Ewa Kopacz nie kupiła, gdyż bez specjalnego rozgłosu zrobiła to. Tylko, że kupiła je nie wtedy, kiedy wszystkie inne kraje je kupowały, i niestety nie te, co należało wówczas kupić.

To książka o tym, jak dla utrzymania dobrego PR i statusu "zielonej wyspy" wolnej od pandemii manipulowano opinią publiczną i lekarzami. To książka o tym, do czego jest zdolna dla utrzymania władzy zrobić Ewa Kopacz. Wstrząsająca, znakomicie udokumentowana historia, która nigdy miała nie wyjść na jaw.

Niniejsza książka mówi o polityce, mediach i kulturze III RP –  i o usuniętych z kultury i mediów głównego nurtu wartościach, które w dzisiejszej Polsce istnieją i funkcjonują – Poza systemem.

Wiek XXI miał przynieść Polsce tak długo wyczekiwany pokój i spokój. Mieliśmy bądź rozpłynąć się w imperialnych strukturach Zachodu, bądź wygodnie w nich umościć, skupiać się odtąd na bogaceniu i jakości życia. Widzimy przeciwieństwo tych marzeń: wielkie przyspieszenie historii, rozpad ładu międzynarodowego, słabnięcie Europy i USA, wzrost niepewności i niepokojów. Wszystko na tle rewolucyjnych przemian technologicznych i społecznych.

To oznacza, że wezwanie do wielkości jest dla Polaków znów aktualne. Jego rewersem jest niebezpieczeństwo zaniku, niezmiennie związane z położeniem w „strefie zgniotu”, między Niemcami a Rosją. Wakacje się skończyły. Musimy zadbać o swoje miejsce w świecie – albo zrobią to za nas inni.

Ta książka mówi w dużej mierze o tym, jak ważne i trudne to zadanie. Oraz jak bardzo jesteśmy do tej przygody niegotowi.

Wojny kobiet to najgłośniejsze, doskonale znane z mediów sprawy kryminalne ostatnich kilkunastu lat. Sprawy pokazane z perspektywy kobiet, które - chociaż bezpośrednio ich one nie dotyczyły - straciły wiele, a musiały walczyć o wszystko.

Zakon Okrągłego Stołu naświetli dla Was bardziej przerażającą alternatywę: gdzie owe monolityczne partie to tak naprawdę dwie strony tej samej monety – a stawiając swój głos na jedną z nich, stawiasz w rzeczywistości na maszynę, która za niewiele ma sobie indywidualne, patriotyczne pobudki.