Religia, historia Kościoła

De Psalterio Beatae Mariae Virginis zawiera trzy ważne dokumenty Magisterium Kościoła o Różańcu: Consueverunt Romani Pontifices św. Piusa V, Cum sicut accepimus papieża Pawła V oraz List Nuncjusza Apostolskiego bp. Claudio Rangoni.

Jest tu zarówno pełny tekst łaciński wspomnianych dokumentów, jak i przekład w języku polskim. Wszystko w układzie dwukolumnowym. 

"Analizowane listy (…) są listami do nas, gdyż nasza wspólnota wiary, licząca sobie już dwa tysiące lat, bardzo wcześnie dostrzegła, że są one natchnionym słowem Boga. Również my, tak jak członkowie domowych Kościołów w Filippi i Kolosach, żyjemy w obecności Jezusa, uznawanego przez nas za Mesjasza i zmartwychwstałego Pana. Nawet jeśli czasy i kultura uległy zmianie, właściwe nam życie i misja Kościoła mają wiele wspólnego z życiem i misją Kościołów pierwotnych."

W książce Deum sequere abp Carlo Maria Viganò po raz kolejny dzieli się z odbiorcami swoimi przemyśleniami na tematy związane z wiarą i nie tylko! Duchowny wiele miejsca poświęca kwestii Mszy Świętej Wszechczasów, a dokładniej mówiąc jej zubożeniu, jakie dokonało się w efekcie postanowień II Soboru Watykańskiego. W dziele znajdują się również teksty odnoszące się do obecnie panującej sytuacji geopolitycznej. Arcybiskup Carlo Maria Viganò ust

Od pierwszych dni epoki chrześcijańskiej, w kluczowych momentach, kiedy dalsze losy naszej cywilizacji były niepewne i zagrożone, Bóg przychodził z pomocą posyłając ludzi, którzy decydująco wpływali na losy świata. Na kartach tej książki spotkamy świętych, papieży i chrześcijańskich władców, m.in. cesarza Konstantyna, papieża Leona Wielkiego, Chlodwiga, Karola Wielkiego i św. Franciszka.

Od pierwszych dni epoki chrześcijańskiej, w kluczowych momentach, kiedy dalsze losy naszej cywilizacji były niepewne i zagrożone, Bóg przychodził z pomocą posyłając ludzi, którzy decydująco wpływali na losy świata. Na kartach tej książki spotkamy świętych, papieży i chrześcijańskich władców, m.in. cesarza Konstantyna, papieża Leona Wielkiego, Chlodwiga, Karola Wielkiego i św. Franciszka.

Koń Trojański w Mieście Boga to jedna z najgłośniejszych książek Dietricha von Hildebranda. Wybitny filozof, jeden z największych współczesnych etyków, opierając się na właściwie interpretowanych tekstach Soboru Watykańskiego II, wskazuje nadużycia, jakich dopuszczają się modernistyczni teologowie. Książka napisana dwa lata po zakończeniu Vaticanum II, podczas którego autor był jednym z ekspertów, jest kluczem do zrozumienia posoborowego kryzysu w Kościele oraz jego postępującej sekularyzacji. Dietrich von Hildebrand odnowie fałszywej przeciwstawia odnowę prawdziwą.

Ostatnie dzieło Dietricha von Hildebranda to jego intelektualny testament. Książka pisana z proroczym gniewem, żarem i bólem jest gwałtownym protestem przeciw postępowaniu niektórych teologów i hierarchów, którzy - zdaniem autora - niweczą nadprzyrodzony charakter nauki katolickiej.

Książka pod tytułem Do ideału M.I. – myśli o. Maksymiliana Marii Kolbe jest przedrukiem książeczki wydanej w Niepokalanowie w 1946 roku.

Są w życiu chwile, że od dawna wymarzony przez nas ideał zaczyna jakoś blednąć w naszych oczach i przygasać. Ale to chwile tylko; na ogół, pokochawszy ideał, żyje się nim i dla niego poprzez życie całe. Bo mieć ideał, to znaczy być zawsze młodym w duchu i z nowymi siłami co dzień wytrwale zmierzać do celu. Jak orzeł, dzięki rozpiętości swych skrzydeł wzbija się hen w słoneczny lazur nieba, tak i człowiek mający w życiu ideał, wznosi się myślami ponad zwykłą szarzyznę rzeczy przemijających, sięgając tam, gdzie oko fizyczne nie sięga.

Życie chrześcijańskie nie polega na posiadaniu kilku świętych obrazów, odklepywaniu modlitw, czy nieuważnym wysłuchaniu Mszy Świętej z poczuciem satysfakcji, że w ogóle na nią przyszliśmy. Wymaga od nas wytrwałości w praktykowaniu cnót, umartwień i modlitwy, aby ułatwić naszej duszy stanie się uległą wobec natchnień Ducha Świętego. Przybądź Duchu Święty! jest właśnie taką instrukcją, jak stać się prawdziwym chrześcijaninem i walczącym za wiarę żołnierzem Jezusa Chrystusa.

Dom Pateau jest człowiekiem żywej wiary i głębokiej osobistej modlitwy, czerpie z bogactwa własnej medytacji i z wieloletniej regularnej praktyki lectio divina. Jego homilie są okazją do spotkania z całą tradycją monastyczną. Opat Fontgombault jawi się w nich nie tylko jako godny następca swojego poprzednika, nie tylko jako dziedzic i kontynuator myśli Dom Guérangera, ale jako wierny duchowy syn św. Benedykta, powiernik i strażnik jego Reguły. Przez te homilie poznajemy wykształconego i precyzyjnego teologa, który wykorzystuje swój warsztat do analizy tematu (najczęściej wyznaczanego przez cykl roku liturgicznego) i wskazania wynikających z tej analizy wniosków dotyczących życia religijnego, skierowanych tak do jego duchowych synów, jak i do wszystkich słuchaczy bądź czytelników.

Autorem dziełka o pokorze jest Dom Sans od św. Katarzyny, Francuz, generał zakonu cystersów, który żył pod koniec XVI wieku i ułożył je dla swoich braci zakonnych; wkrótce jednak, około roku 1626, wydano je z małymi zmianami dla użytku wiernych, a dzisiaj (tj. w 1902 roku - przyp. red.) liczy już do stu czterdziestu wydań w różnych językach.

Czy istotę mistyki stanowią stany duszy zgoła cudowne, dostające się w udziale duszom wybranym i szczególnie powołanym? Czy też przeciwnie – stany mistyczne nie są niczym cudownym, jedynie pełnym rozkwitem łaski w duszy wiernie z nią współpracującej, a tym samym czymś normalnym i dostępnym dla każdego żyjącego w stanie łaski?

Dom Louismet wyznaje i broni drugiego poglądu.