Religia, historia Kościoła

Pius XI w encyklice o małżeństwie chrześcijańskim z uwzględnieniem obecnych stosunków, potrzeb, błędów i wykroczeń w rodzinie i społeczeństwie wykłada naukę o sakramencie małżeństwa.

Quadragesimo anno - Czterdziestego roku. Encyklika autorstwa papieża Piusa XI, została ogłoszona 15 maja 1931 r., w czterdziestą rocznicę ogłoszenia przez papieża Leona XIII encykliki Rerum novarum. Jest  rozwinięciem tamtej encykliki, w której papież potwierdza, że nie można pogodzić socjalizmu z katolicyzmem, jak również o grzechu liberalizmu, który prowadzi do wyzysku ludzi i kumulacji kapitału i owoców pracy w wąskiej grupie oligarchów. Jest podstawą dla solidaryzmu narodowego, łączącego interesy pracowników i pracodawców, działających zgodnie na rzecz całego społeczeństwa.

"Święte dziewictwo i doskonała czystość, poświęcone służbie Bożej, zaliczają się bez wątpienia do najcenniejszych skarbów, które Założyciel Kościoła pozostawił jako dziedzictwo dla utworzonej przez siebie społeczności."

Życie naukowe postępuje wciąż naprzód i coraz to nowa problematyka zjawia się w jego polu widzenia. Zmieniły się czasy, niosąc za sobą zmianę kierunków, haseł czy tendencji. Za pontyfikatu Piusa XII biblistyka katolicka nie potrzebowała, jak obecnie, bronić „okopów Trójcy Świętej”; mogła natomiast z całym spokojem, w sposób bardziej pozytywny niż polemiczny, oddawać się zgłębianiu Słowa Bożego zawartego w Piśmie świętym.

Sądzimy, że skoro dziś w duszach większości ludzi miłość względem Boga albo stopniowo wygasa, albo nierzadko już całkowicie została stłumiona, te właśnie pisma Doktora Miodopłynnego należy z najwyższą uwagą rozpamiętywać. Z zawartych w nich bowiem myśli może w życie jednostek i społeczeństw wstąpić nowa, z nieba płynąca siła, która pokieruje obyczajami i przetworzy je zgodnie z chrześcijańskimi nakazami.

Pius XII mówił o Polsce dużo, więcej niż o innych narodach. Wzgląd na dobro prześladowanych nakazywał mu jednak największą ostrożność w doborze słów. Przewidywał, że Hitler i Stalin nie będą się z nimi liczyli i nie zmienią pod ich wpływem swoich rozkazów, będą za to ważyć każde słowo Ojca Świętego, by w odwecie za nie pomnożyć liczbę ofiar.

Wymiary plakatu: 68 x 98 cm.

Papier: matowy.

Plinio Correa de Oliveira (zm. 1995 r. - brazylijski myśliciel, pisarz, nauczyciel akademicki i katolicki lider, ceniony za obronę zasad i instytucji Kościoła oraz cywilizacji chrześcijańskiej - rozważa treść orędzi przekazanych nam przez troje dzieci z Fatimy. Znajdziemy tu zwięzłe i celne komentarze do trzech objawień Anioła Portugalii oraz do sześciu objawień Maryi w Fatimie. Dzięki tym komentarzom można uzyskać głębsze zrozumienie sensu i treści objawień w Fatimie, aby wiernie trwać w wierze katolickiej i nie poddawać się w obliczu ogromnych zagrożeń dla Kościoła i świata, które pojawiły się na przestrzeni minionego stulecia.

Zbiór listów pisanych do ks. Jerzego Popiełuszki oraz dotyczących jego osoby – obszerna część korespondencji z lat 1982-84 – to swoisty aneks do biografii kapłana. Ukazuje jego sylwetkę przez pryzmat odczuć uczestników Mszy świętych za Ojczyznę, ale nie tylko.

Nikt nie wie, jak wyglądała. Nie znamy jej personaliów. Wizje spisała pod pseudonimem Podlasianka. Jedyną osobą, która znała tożsamość wizjonerki, był ojciec Józef Prus — prowincjał zakonu Karmelitów Bosych w Polsce. Przez lata prowadził ją duchowo i wspierał, zwłaszcza kiedy jej kandydatura do stanu zakonnego była odrzucana przez kolejne klasztory. Być może na przeszkodzie stawały jej wizje i przepowiednie. Pierwszych wizji niedoszła zakonnica doznała w latach 20. XX wieku, gdy była młodą dziewczyną. Potem wielokrotnie spotykała się z Jezusem, Matką Bożą i różnymi świętymi.

Wyjątkowy modlitewnik, kolejny z serii modlitewników z dawnymi modlitwami, gdyż przypomina o tym, że cokolwiek robimy, czynimy na chwałę Bożą i dla naszego zbawienia. Przypomina o zapomnianym dziś pojęciu OBOWIĄZKÓW STANU. Inne obowiązki ma nauczyciel, inne uczeń.
W tym niewielkim dziele zmieściły się modlitwy, które zarówno jednym, jak i drugim pomogą w lepszym i głębszym realizowaniu swojego powołania.

W książce znajduje się 41 artykułów prasowych publikowanych w 2019 i 2020 roku na francuskojęzycznym portalu informacyjnym fsspx.news/fr, pod przewodnim hasłem: półwiecze nowej Mszy.

Artykuły te stanowią przystępne i zwięzłe analizy przeznaczone dla szerokiego grona odbiorców, co czyni je cennym dziełem popularyzującym wiedzę o reformie liturgicznej Pawła VI. Ujęcie zagadnienia jest szerokie i spójne: we wstępie przedstawiono krótką historię Mszału Rzymskiego na przestrzeni wieków, następnie zaś szczegółowo omówiono złożoną historię Ruchu liturgicznego od jego początków w XIX wieku do Soboru Watykańskiego II, samą soborową reformę liturgiczną, a w końcu właściwe utworzenie nowego rytu Mszy Pawła VI.