Polityka, publicystyka, idee

Publikacja Jadwigi Zamoyskiej O miłości Ojczyzny jest dziełem ponadczasowym, wskazującym na pewne zasady i konkretne działania na rzecz zdrowego i adekwatnego patriotyzmu, które nie ulegają dezaktualizacji. 

Inspirujące i nowatorskie rozważania Zamoyskiej zawarte w tej książce dotyczą pracy jako czynności wpisanej w ludzką egzystencję. Autorka uznała pracę za podstawowy czynnik rozwoju i doskonalenia człowieka w wymiarze jego życia indywidualnego i społecznego, dlatego za najbardziej istotne potraktowała pytanie: jak pracować aby spełnić siebie jako człowieka?

Jakub Maciejewski z niemałym temperamentem kreśli dzieje cenzury od jej zarania, nie tylko w Polsce. Sięga nawet do starożytności, następnie obala parę mitów związanych ze średniowieczem lub renesansem, tłumaczy różnicę pomiędzy cenzurą kościelną a świecką. Śledząc tekst książki, zauważamy, iż rozwój publikatorów od XIX wieku wiązał się jakby „automatycznie” z rozwojem i udoskonalaniem cenzury. Rzecz jasna autor najwięcej miejsca poświęca Polsce.

Przywołuje liczne, przeważnie bulwersujące przykłady stosowania cenzury. Pokazuje, na czyjej służbie ona stała i stoi. Daje do rąk czytelnika swoisty klucz do rozumienia jej współczesnych narzędzi i metod działania na niespotykaną dotąd skalę – poprzez proste stosowanie algorytmów w mediach społecznościowych. Autor zastanawia się przy okazji nad problemem, gdzie przebiega granica pomiędzy swobodą wypowiedzi a jej anarchią, pomiędzy wolnością słowa a jej nadużywaniem, pomiędzy ubogacaniem debaty publicznej a jej zubażaniem czy wręcz prymitywizacją.

Książka, którą zainspirował się Orwell!

To jedna z najbardziej przenikliwych diagnoz przemian nowoczesnego świata, jakie powstały w XX wieku. James Burnham stawia w niej tezę, że klasyczny kapitalizm oraz socjalizm nie są formami docelowymi organizacji społeczeństw przemysłowych. W ich miejsce wyłania się nowy porządek, w którym realną władzę przejmuje nie klasa właścicieli ani robotników, lecz elita menedżerska: technokraci, administratorzy, eksperci i biurokraci zarządzający państwami, gospodarkami i instytucjami.

Autor pokazuje, że proces ten zachodzi niezależnie od oficjalnej ideologii. Nazistowskie Niemcy, Związek Radziecki i Stany Zjednoczone epoki Nowego Ładu – mimo fundamentalnych różnic światopoglądowych – wykazują zaskakującą zbieżność strukturalną: centralizację decyzji, rozrost aparatu administracyjnego, podporządkowanie gospodarki planowaniu oraz marginalizację tradycyjnej własności prywatnej. Burnham dowodzi, że to właśnie ta wspólna logika zarządzania stanowi prawdziwy fundament nowoczesnej władzy.

Rewolucja menedżerów nie jest książką ideologiczną, lecz realistyczną analizą mechanizmów dominacji. Burnham sięga do tradycji Machiavellego, Pareta i Moski, by opisać politykę jako nieustanną walkę elit, w której idee pełnią przede wszystkim funkcję narzędzi legitymizacji. Jego wizja świata podzielonego na rywalizujące bloki zarządzane przez wyspecjalizowane elity okazała się zaskakująco trafna i wywarła istotny wpływ na myślenie o władzy w epoce zimnej wojny.

James Dale Davidson i lord William Rees-Mogg należeli do nielicznego grona komentatorów końca XX wieku, którzy z niezwykłą przenikliwością przewidywali nadchodzące przemiany polityczno-gospodarcze. W Suwerennej jednostce autorzy analizują największą transformację ekonomiczną i polityczną od stuleci – przejście od społeczeństwa przemysłowego do społeczeństwa informacyjnego. Przemiana ta, którą określają mianem „czwartego stadium rozwoju ludzkości”, ma wyzwolić jednostkę w niespotykanym dotąd stopniu i nieodwracalnie osłabić władzę państwa.

Wątpliwości w nauce ukrywane są często pod pretekstem „szlachetnych pobudek".
Ekspert w jednej dziedzinie nauki może być ignorantem w innych dyscyplinach, wiedzieć o ich teoriach czy metodach bardzo niewiele. Na przykład klimatolodzy nie są ekspertami w prawie żadnej kwestii określającej, jaka polityka klimatyczna jest najlepsza. Nie mają żadnej specjalistycznej wiedzy o tym, jak biznes zareaguje na dodatkowe podatki, czy też jakie są koszty społeczne wynikające z ograniczenia wzrostu gospodarczego.
Autor

Kilkadziesiąt krótkich esejów filozoficznych na temat zjawisk życia codziennego.

Nowe, uzupełnione wydanie kilkudziesięciu esejów filozoficznych Jana Ciechanowicza. Wśród tematów między innymi: wiara, dusza, dylematy rozumu, mądrość, fanatyzm, przemijanie, kobiety, rozwiązłość, bezwstyd, praca, miłość, zło.

Zbiór esejów filozoficznych na 62 tematy, a wśród nich między innymi: "O autorytecie", "O charakterze narodowym Polaków", "O cierpieniu", "O dzieciach", "O etyce biznesu", "O filozofii ciała", "O grzeczności", "O motywacjach postępowania", "O łagodności', "O małżeństwie", O gramatyce życia", "O muzyce", "O obyczajach", "O głupocie", "O okrucieństwie", "O posłuszeństwie", "O prawdomówności", "O pysze", "O rasach', "O rodzicach", "O samodoskonaleniu", "O samolubstwie", "O samotności", "O sporcie", "O szaleństwach", "O podpalaniu własnego domu", "O niewdzięczności", "O wstydzie", "O chytrości", "O zdradliwych oczach", "O wędrówce ku Nieskończonej Światłości", "O eutanazji".

Czy stwierdzenie: „Oni zginęli, żeby Polska mogła istnieć” – jest prawdą czy wymówką?

Dlaczego w naszych dziejach przeważają masowe samobójstwa nad próbami skutecznej walki z wrogiem?

Czy rzeczywiście jesteśmy kozłem ofiarnym Europy, skazanym średnio raz na sto lat na rozszarpanie?

Autor nie boi się operować na otwartym sercu Polski, na naszych narodowych mitach, lękach i projekcjach. Jego esej wytrąca z historycznych przyzwyczajeń, skłania do realistycznej maksymalnej weryfikacji, a dzięki temu do rozpoznania naszego miejsca w Wielkiej Historii na nowo.

Już pora. Miesiące i godziny Jana Maciejewskiego to niezwykły zbiór tekstów, w którym autor z subtelnością i liryzmem, duchową głębią i powagą, ale też pełnokrwiście i zmysłowo opisuje otaczający świat. Zastanawia się nad powołaniem i przeznaczeniem człowieka, jego więzami z naturą, „danym” i „zadanym” dziedzictwem, historią kształtującą naszą tożsamość.

Jan Majchrowski stworzył książkę, która jest swoistym kalendarzem skojarzeń historycznych. Każdy rozdział zawiera barwną opowieść o jednym wydarzeniu powiązanym z danym miesiącem. Jest to jednak tylko pretekst do okraszonych humorem dopowiedzeń, które następują przy okazji i przybierają postać opowieści o znanych ludziach i nieznanych wydarzeniach, czasem drobnych, lecz charakterystycznych, których autor niejednokrotnie sam był świadkiem.