Polityka, publicystyka, idee

Zapraszamy wszystkich pasjonatów zastanawiających się czym jest życie i jak mogło powstać. Gwarantujemy solidną dawkę wiedzy naukowej i wiele nowatorskich przemyśleń, o których nikt wcześniej nie pisał. 59 kluczy... można bez obaw polecić każdemu miłośnikowi takich ewolucjonistów jak Richard Dawkins, Edward O. Wilson, Robert Wright i Jared Diamond oraz... kreacjonistów jak Perry Marshall.

Zbiór esejów filozoficznych na 62 tematy, a wśród nich między innymi: "O autorytecie", "O charakterze narodowym Polaków", "O cierpieniu", "O dzieciach", "O etyce biznesu", "O filozofii ciała", "O grzeczności", "O motywacjach postępowania", "O łagodności', "O małżeństwie", O gramatyce życia", "O muzyce", "O obyczajach", "O głupocie", "O okrucieństwie", "O posłuszeństwie", "O prawdomówności", "O pysze", "O rasach', "O rodzicach", "O samodoskonaleniu", "O samolubstwie", "O samotności", "O sporcie", "O szaleństwach", "O podpalaniu własnego domu", "O niewdzięczności", "O wstydzie", "O chytrości", "O zdradliwych oczach", "O wędrówce ku Nieskończonej Światłości", "O eutanazji".

Nowe, uzupełnione wydanie kilkudziesięciu esejów filozoficznych Jana Ciechanowicza. Wśród tematów między innymi: wiara, dusza, dylematy rozumu, mądrość, fanatyzm, przemijanie, kobiety, rozwiązłość, bezwstyd, praca, miłość, zło.

Kilkadziesiąt krótkich esejów filozoficznych na temat zjawisk życia codziennego.

Poruszane w książce pytania odnoszą się do najważniejszych zagadnień wprowadzanej rewolucji. Dlaczego rządy, armie, instytucje finansowe i globalne korporacje dążą do uzyskania nieśmiertelności, modyfikowania genetycznie i produkowania ludzi, podłączania ich do komputerów, cyborgizacji, tworzenia świadomości roju czy innych zasadniczo podważających ludzką istotę technologii. Dlaczego dąży się do transformacji środowiska naturalnego, klimatu, modyfikacji flory, fauny i całej biosfery oraz budowania syntetycznych, nowych form życia? I przede wszystkim: jakie fundamentalne wierzenia stoją za tak radykalnymi działaniami?

Wątpliwości w nauce ukrywane są często pod pretekstem „szlachetnych pobudek".
Ekspert w jednej dziedzinie nauki może być ignorantem w innych dyscyplinach, wiedzieć o ich teoriach czy metodach bardzo niewiele. Na przykład klimatolodzy nie są ekspertami w prawie żadnej kwestii określającej, jaka polityka klimatyczna jest najlepsza. Nie mają żadnej specjalistycznej wiedzy o tym, jak biznes zareaguje na dodatkowe podatki, czy też jakie są koszty społeczne wynikające z ograniczenia wzrostu gospodarczego.
Autor

James Dale Davidson i lord William Rees-Mogg należeli do nielicznego grona komentatorów końca XX wieku, którzy z niezwykłą przenikliwością przewidywali nadchodzące przemiany polityczno-gospodarcze. W Suwerennej jednostce autorzy analizują największą transformację ekonomiczną i polityczną od stuleci – przejście od społeczeństwa przemysłowego do społeczeństwa informacyjnego. Przemiana ta, którą określają mianem „czwartego stadium rozwoju ludzkości”, ma wyzwolić jednostkę w niespotykanym dotąd stopniu i nieodwracalnie osłabić władzę państwa.

Książka, którą zainspirował się Orwell!

To jedna z najbardziej przenikliwych diagnoz przemian nowoczesnego świata, jakie powstały w XX wieku. James Burnham stawia w niej tezę, że klasyczny kapitalizm oraz socjalizm nie są formami docelowymi organizacji społeczeństw przemysłowych. W ich miejsce wyłania się nowy porządek, w którym realną władzę przejmuje nie klasa właścicieli ani robotników, lecz elita menedżerska: technokraci, administratorzy, eksperci i biurokraci zarządzający państwami, gospodarkami i instytucjami.

Autor pokazuje, że proces ten zachodzi niezależnie od oficjalnej ideologii. Nazistowskie Niemcy, Związek Radziecki i Stany Zjednoczone epoki Nowego Ładu – mimo fundamentalnych różnic światopoglądowych – wykazują zaskakującą zbieżność strukturalną: centralizację decyzji, rozrost aparatu administracyjnego, podporządkowanie gospodarki planowaniu oraz marginalizację tradycyjnej własności prywatnej. Burnham dowodzi, że to właśnie ta wspólna logika zarządzania stanowi prawdziwy fundament nowoczesnej władzy.

Rewolucja menedżerów nie jest książką ideologiczną, lecz realistyczną analizą mechanizmów dominacji. Burnham sięga do tradycji Machiavellego, Pareta i Moski, by opisać politykę jako nieustanną walkę elit, w której idee pełnią przede wszystkim funkcję narzędzi legitymizacji. Jego wizja świata podzielonego na rywalizujące bloki zarządzane przez wyspecjalizowane elity okazała się zaskakująco trafna i wywarła istotny wpływ na myślenie o władzy w epoce zimnej wojny.

Prowokacyjna, pełna przykładów historycznych jak i współczesnych, napisana z bezwzględną logiką a także z wielką pasją. Obok To NIE musi być państwowe nie można przejść obojętnym. Tę książkę trzeba przeczytać, głęboko przemyśleć przykłady, które najpewniej wywrócą do góry nogami nasze wyobrażenie o instytucji państwa i niepodważalnym dogmacie, że niektóre dziedziny życia ex definitione muszą być państwowe.

Polecam lekturę tym wszystkim, którym bliski jest aforyzm Stanisława J. Leca, że „Z jednego systemu nie wydobędziemy się długo: ze słonecznego”.

Andrzej Sadowski (Centrum im. Adama Smitha)

To zupełnie niesłychane, że przy tylu książkach opisujących naszą historię pod zaborami dopiero Wozinski połączył bliższe oraz dalsze kropki, fakty powszechnie znane i z pozoru takie, które mają niewielkie znaczenie, przedstawiając całkowicie z nowej perspektywy 123 lata naszej niewoli. W roli głównej nie występują tu nasi bohaterowie narodowi i daty, które znamy ze szkoły. Głównymi aktorami tego tomu są: wielka gra imperiów, w której sprawa polska jest jedynie przedmiotem handlu między mocarstwami, bankierzy, niekończące się intrygi i zimne kalkulacje oraz system kreacji pustego pieniądza, który zmienił zasady światowej rywalizacji. Mają Państwo przed sobą pracę, która wywróci do góry nogami historię XIX wieku, jaką dotychczas znaliście. Zebrany, opracowany i przedstawiony materiał dowodowy przez Wozinskiego nie pozostawia wątpliwości, że mamy – niezależnie czy się z nim zgodzimy czy nie – do czynienia z dziełem wybitnym i absolutnie nowatorskim!

Jakub Maciejewski z niemałym temperamentem kreśli dzieje cenzury od jej zarania, nie tylko w Polsce. Sięga nawet do starożytności, następnie obala parę mitów związanych ze średniowieczem lub renesansem, tłumaczy różnicę pomiędzy cenzurą kościelną a świecką. Śledząc tekst książki, zauważamy, iż rozwój publikatorów od XIX wieku wiązał się jakby „automatycznie” z rozwojem i udoskonalaniem cenzury. Rzecz jasna autor najwięcej miejsca poświęca Polsce.

Przywołuje liczne, przeważnie bulwersujące przykłady stosowania cenzury. Pokazuje, na czyjej służbie ona stała i stoi. Daje do rąk czytelnika swoisty klucz do rozumienia jej współczesnych narzędzi i metod działania na niespotykaną dotąd skalę – poprzez proste stosowanie algorytmów w mediach społecznościowych. Autor zastanawia się przy okazji nad problemem, gdzie przebiega granica pomiędzy swobodą wypowiedzi a jej anarchią, pomiędzy wolnością słowa a jej nadużywaniem, pomiędzy ubogacaniem debaty publicznej a jej zubażaniem czy wręcz prymitywizacją.