Religia, historia Kościoła

Niektórzy krytycy twierdzą, że wierni uczestniczący w tradycyjnej Mszy łacińskiej są „zredukowani do niemych, bezczynnych obserwatorów”. Taka ocena jest niesprawiedliwa i tylko pozornie wyrafinowana, ponieważ nie uwzględnia potencjału przemiany, jaki drzemie w uważnej obserwacji i zdolności postrzegania intelektualnego, a mówiąc prostym językiem: już przez samo patrzenie na piękno, możemy być przez nie pociągnięci i przemienieni.

"Za jedną z najpiękniejszych i najwyrazistszych biblijnych historii o aniołach uważam Księgę Tobiasza. Odkryłem ją w trudnym okresie życia jako księgę mądrości życia dla mnie – zarówno jako osoby korzystającego z pomocy, jak i pomagającej innym. W przezwyciężeniu kryzysu pomagają w niej wiara i optymizm. Doświadczenia biblijnego bohatera dają mi oparcie – wewnętrznie rozdarty, odkrywam słowa otuchy, moja skarga staje się modlitwą, uaktywnia się moja wewnętrzna siła".

Tradycyjna liturgia Kościoła rzymskokatolickiego jest wysoce precyzyjnym rytuałem, rozwijającym się w warstwach wyszukanych gestów, bogatej symboliki, szeptanej łaciny i starożytnych chorałów. „Eksperci” po Soborze Watykańskim II byli przekonani, że taki rytuał nie ma znaczenia dla „współczesnego człowieka”. Ku szokowi niektórych, uciesze wielu i zaskoczeniu wszystkich, stara łacińska Msza (i wiele z tego, co się z nią wiązało) wytrwale przetrwała w ciągu ostatniego półwiecza i stała się coraz bardziej znaczącym elementem katolickiego krajobrazu. Jakie są powody tego odrodzenia, zwłaszcza wśród młodych? I dlaczego ten rozwój jest tak ważny dla odnowy katolicyzmu?

Peter S. Williamson uważa, że żadna inna księga biblijna nie wymaga komentarza bardziej niż Apokalipsa św. Jana. Jej tajemnicza symbolika może wydać się dziwna, niezwykła, przerażająca, a nawet rodząca wątpliwości.

Autor pragnie pomóc czytelnikowi uporać się z tymi trudnościami. Proponuje interpretację Apokalipsy wierną tekstowi. Uwzględnia zarówno wyniki współczesnych badań w dziedzinie biblistyki, jak i tradycyjne odczytanie księgi w harmonii z treścią całego Pisma Świętego. Zachęca do obiektywnego podejścia do tekstu, mając świadomość własnych inklinacji, a równocześnie pozostając otwartym na odkrywanie na nowo tego, co Święty Jan – pod natchnieniem Ducha Świętego – chce nam powiedzieć.

Książka Petera Seewalda to jedna z najlepszych biografii Josepha Ratzingera, dokładnie udokumentowana, pisana z wrażliwością na treść jego nauczania. To portret kompetentny i wartościowy, zdradzający przy tym zupełnie dotychczas nieznane szczegóły życiorysu, pozwalające lepiej i głębiej poznać duchowość Ojca Świętego Benedykta XVI.

Papież Benedykt XVI już jako emeryt mieszkający w klasztorze Mater Ecclesiae przez wiele lat spotykał się i prowadził korespondencję z naukowcem, wybitnym matematykiem i ateistą – Piergiorgio Odifreddim. Rozmówcy nie bali się poruszać trudnych i ciekawych tematów. Odpowiadali sobie wzajemnie na pytania dotyczące duchowości, miłości i śmierci, ludzkiego losu czy nawet kryzysu człowieczeństwa i historyczności Jezusa.

Książka belgijskiego księdza Piotra Jana Aernoudta, przetłumaczona na wiele języków, w języku polskim ukazała się w tłumaczeniu o. Piusa Antoniego Turbańskiego OFM. Autor w wielu głębokich rozważaniach zachęca dusze pobożne, aby poświęcały się Sercu Jezusa, postępowały w cnotach i służyły Bogu swoim świętym życiem.

Przebywając w Atenach, św. Paweł napisał list do wspólnoty Tesaloniczan, który późniejsza tradycja nazwała Pierwszym Listem do Tesaloniczan.

Pierwszy List do Tesaloniczan jest najprawdopodobniej najstarszym zachowanym listem i w istocie najstarszym zachowanym tekstem chrześcijańskim, ale św. Paweł, którego spotykamy na jego kartach, jest już doświadczonym apostołem.- czytamy w XI tomie serii Katolicki Komentarz do Pisma Świętego.

Z wyjątkiem kilku przypadków w XIX wieku Pawłowe autorstwo Pierwszego Listu do Tesaloniczan nigdy nie było kwestionowane. W przeciwieństwie do tego wielu badaczy Nowego Testamentu ma wątpliwości w odniesieniu do autorstwa Drugiego Listu do Tesaloniczan i tylko około połowa z nich jest przekonana, że autorem jest św. Paweł.

Ku Jerozolimie to niezwykle barwna i erudycyjna opowieść o pielgrzymowaniu Polaków do Jerozolimy – miasta świętego trzech wielkich religii monoteistycznych. Autor, historyk i publicysta Piotr Boroń, prowadzi czytelnika przez wieki – od średniowiecznych wypraw krzyżowych aż po współczesne pielgrzymki – ukazując nie tylko duchowy wymiar tych wędrówek, ale i polityczne, kulturowe oraz społeczne tło epok.

Choć od emisji audycji Katechizm poręczny w Radiu Józef minęło już kilkanaście lat, poruszane w niej tematy są ciągle aktualne. Te „lekcje katechizmu na przykładach z życia”, „głośne odpowiedzi na ciche pytania”, jak mówiono o programie, nie mają określonego terminu ważności; nie starzeją się, bo dotyczą spraw ponadczasowych.

Tłumaczenie Nowego Testamentu na współczesny język polski dokonane przez ks. bp. Kazimierza Romaniuka.

Tłumaczenie Biblii na współczesny język polski dokonane przez ks. bp. Kazimierza Romaniuka.