Przygotowanie do godnego przystępowania do Komunii Świętej

W roku 1399 w Polsce miał miejsce cud eucharystyczny, który do głębi poruszył króla Jagiełłę, tak mocno, że ten w miejscu cudu postanowił ufundować kościół. Wydarzenie roku 1399 było tematem trzech papieskich bulli, i wielu wpisów kronikarskich, stało się obiektem zainteresowania Kongregacji Kardynałów Świętego Soboru Trydenckiego, a w dawnej Europie poznańskie sanktuarium eucharystyczne pełniło podobną rolę, jaką pełni dzisiaj np. francuskie Lourdes. A jednak pamięć o nim została w zasadzie zatarta. Bo kto dziś o tym słyszał?

Dlaczego tak się stało? Na to pytanie znajdziecie Państwo odpowiedź po lekturze tej niesamowitej książki. Nadmienimy jedynie, że, poznański cud eucharystyczny z roku 1399 należy do kategorii tych wydarzeń z historii Kościoła, które szubrawcy, w imię „poprawności politycznej”, chcieliby ukryć pod korcem.

Książka jest kompilacją prac powstałych między XVII a XXI wiekiem.

Ilustrowana książka przeznaczona dla dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej.
Napisana przez znakomitego pedagoga, może okazać się pomocna nie tylko dzieciom, ale każdemu, komu czegoś jeszcze brakuje do szczęścia.
Niezwykle przydatna w wychowywaniu siebie samego. Już sama jej lektura porusza wolę, wzbudza gorące pragnienie prawdziwego szczęścia i wyjaśnia sposób jego osiągnięcia.

Książka umożliwiająca głębsze poznanie i ukochanie Pana Jezusa wraz z Maryją. Pomocna w zrozumieniu tajemnic wiary, znaczenia rozumu, woli, pamięci i uczuć w drodze do szczęścia. Znaczną część zajmują praktyczne ćwiczenia w duchu św. Ignacego Loyoli, podane w sposób prosty i przystępny, wraz z licznymi przykładami z codziennego życia i pięknymi ilustracjami.

Najświętszy Sakrament od wieków stanowi centrum katolickiej wiary oraz fundament Kościoła. Bez Eucharystii cała duchowa budowla chrześcijaństwa traci swą wewnętrzną spójność i stabilność. Z tego powodu przez stulecia otaczano ją szczególną czcią, troską i szacunkiem, zarówno w liturgii, jak i w osobistej pobożności wiernych. Tymczasem od kilkudziesięciu lat Kościół pogrąża się w coraz głębszym kryzysie, widocznym w nauczaniu, praktykach religijnych, wierze oraz liczbie powołań. Rodzi się więc zasadnicze pytanie: jak bardzo kryzys ten dotknął samego serca katolicyzmu, którym jest Najświętszy Sakrament ? Jak wygląda dziś cześć należna Synowi Bożemu rzeczywiście i substancjalnie obecnemu w Eucharystii, zwłaszcza w porównaniu z praktyką minionych wieków? W jaki sposób objawia się zanik wiary w realną obecność Pana Jezusa na ołtarzach katolickich świątyń – zarówno w postawach duchownych, jak i świeckich? Jakie były przyczyny tego procesu i jakie niesie on konsekwencje dla życia Kościoła? Książka podejmuje próbę odpowiedzi na te pytania, stawiając zarazem odważną i prowokującą do refleksji tezę: czy sytuacja Nie zaszła tak daleko, że Najświętszy Sakrament stał się dla wielu katolików swoistym „Nieświętym Sakramentem” – pozbawionym należnej czci, wiary i świadomości Jego boskiej obecności?

Jego Eminencja ksiądz kardynał Raymond Leo Burke w jasny i zwięzły sposób przedstawia historię i znaczenie ugruntowanego nauczania Kościoła Katolickiego odnośnie do tego, kto jest godny przyjmowania Komunii Świętej, a kto nie. Odnosząc się do pism Ojców Kościoła, św. Jana Pawła II, licznych świętych, Katechizmu Kościoła Katolickiego i samego Pisma Świętego, kardynał Burke w przekonujący sposób ukazuje ciągłość „odwiecznego nauczania Kościoła”, o którym mówił Benedykt XVI.

Stając przed Bogiem zawiera trzy dzieła św. Alfonsa Liguoriego, wydane razem ze względu na łączącą je tematykę życia duchowego, rozsmakowanego w tej konkretnej praktyce codziennego kontaktu z Bożym światem, jaką jest modlitwa. Razem prezentują wizję życia chrześcijańskiego jako nieustannego stawania - każdego dnia na nowo - przed Bogiem miłości, by pozwolić Mu się sobą obdarowywać i odpowiedzieć na ten dar własnym życiem. Każdemu dawana jest łaska modlitwy, pierwszy dar zbawienia, dzięki któremu wchodzi się na kolejne poziomy współżycia z Bogiem i wkracza w centrum zbawienia, czyli w miłujące serce Boga.

Święty Alfons, sam rozmiłowany w Bogu, chciał zapalić miłością Boga wszystkich ludzi, a zarazem pouczyć ich, że kto chce miłować Stwórcę, musi nieustannie i gorąco prosić o tę miłość. W tym celu napisał tę malutką nowennę. Każde rozmyślanie podzielił na dwie części. W pierwszej pokazuje, dlaczego mamy miłować Pana Jezusa, w drugiej zaś podaje duszy, jak ma prosić Boga o tę miłość, i jak ją wypowiadać.