William S. Kurz SJ - Dzieje Apostolskie. Katolicki komentarz do Pisma Świętego

Marek pisze w sposób mający być dla czytelników zaproszeniem do podjęcia tej samej przygody, której doświadczyli zarówno on, jak i pierwsi uczniowie Jezusa: przygody polegającej na spotkaniu Pana, na dojrzewaniu do wiedzy o Jego prawdziwej tożsamości oraz na oddaniu Mu całego swojego życia. Właściwie nie da się czytać Ewangelii Marka z pozycji neutralnego obserwatora. Ewangelista na każdym kroku zaprasza czytelników, by ujrzeli samych siebie w uczniach, w tłumach garnących się do Jezusa w poszukiwaniu uzdrowienia czy w innych postaciach z tej opowieści.

Po trzech pierwszych komentarzach do Ewangelii według św. Mateusza, św. Marka, św. Łukasza przyszedł czas na IV tom serii Katolicki Komentarz do Pisma Świętego, czyli komentarz do Ewangelii według św. Jana.Wczesna tradycja chrześcijańska identyfikuje Ewangelię Jana jako ostatnią z czterech, a badacze zwykle datują jej powstanie na 90 rok n.e.

Przebywając w Atenach, św. Paweł napisał list do wspólnoty Tesaloniczan, który późniejsza tradycja nazwała Pierwszym Listem do Tesaloniczan.

Pierwszy List do Tesaloniczan jest najprawdopodobniej najstarszym zachowanym listem i w istocie najstarszym zachowanym tekstem chrześcijańskim, ale św. Paweł, którego spotykamy na jego kartach, jest już doświadczonym apostołem.- czytamy w XI tomie serii Katolicki Komentarz do Pisma Świętego.

Z wyjątkiem kilku przypadków w XIX wieku Pawłowe autorstwo Pierwszego Listu do Tesaloniczan nigdy nie było kwestionowane. W przeciwieństwie do tego wielu badaczy Nowego Testamentu ma wątpliwości w odniesieniu do autorstwa Drugiego Listu do Tesaloniczan i tylko około połowa z nich jest przekonana, że autorem jest św. Paweł.

List Pawła do Galatów budzi od dawna zainteresowanie czytelników, ponieważ rzuca wiele światła na wczesną historię Kościoła, doktrynę chrześcijańską i na uderzającą osobowość jego autora. Podtrzymuje równocześnie to zainteresowanie, gdyż przedstawiane w nim z pasją nauczanie jest zawsze istotne dla wiary i życia chrześcijan. (…) Podejmuje kluczowy i zasadniczy element teologii Pawła – usprawiedliwienia przez wiarę w Chrystusie.

Peter S. Williamson uważa, że żadna inna księga biblijna nie wymaga komentarza bardziej niż Apokalipsa św. Jana. Jej tajemnicza symbolika może wydać się dziwna, niezwykła, przerażająca, a nawet rodząca wątpliwości.

Autor pragnie pomóc czytelnikowi uporać się z tymi trudnościami. Proponuje interpretację Apokalipsy wierną tekstowi. Uwzględnia zarówno wyniki współczesnych badań w dziedzinie biblistyki, jak i tradycyjne odczytanie księgi w harmonii z treścią całego Pisma Świętego. Zachęca do obiektywnego podejścia do tekstu, mając świadomość własnych inklinacji, a równocześnie pozostając otwartym na odkrywanie na nowo tego, co Święty Jan – pod natchnieniem Ducha Świętego – chce nam powiedzieć.

Św. Jan Apostoł i Wyspa Apokalipsy to przewodnik duchowej pielgrzymki dla tych, którzy zainteresowani są św. Janem i jego losami. Jest to jednocześnie książka udowadniająca, że wiele miejsc na Patmos, opisywanych przez Ewangelistę w ostatniej księdze Pisma Świętego, których istnienie przez stulecia podważali naukowcy, istniało naprawdę i dopiero teraz ujrzały – dzięki wykopaliskom – światło dzienne. Stanowią kolejny dowód wiarygodności wielkiego Apostoła.

Temat numeru: jak czytać Pismo Święte?

Paweł Krzemiński - Czy Pismo Święte jest znakiem jedności między katolikami a protestantami?

Paweł Krzemiński - Od sola scriptura do ateizmu - czy protestancka biblistyka ubogaciła naukę Kościoła?

Jeff Childers - Herezja sola scriptura

Matthew Karmel - Kryzys egzegetyczny: Pismo Święte i narodziny modernizmu

Sergiusz Muszyński - Papieska Komisja Biblijna w walce z modernistyczną egzegezą

Peter Kwasniewski - Dosłowny i alegoryczny sens Pisma Świętego

Lucas Sipe - Jak zdezawuować Pismo Święte. "Czy rzeczywiście Bóg powiedział..."

Louis Shwartz - Skąd mamy Biblię?