Polityka, publicystyka, idee

"Nie należy (...) oczekiwać, że znajdzie się tutaj wyczerpujące zestawienie filozofii nowożytnej. Na tak niewielu stronach nie jest to możliwe, a przy pierwszym kontakcie nie jest to też pożyteczne. Z obfitości filozofii nowożytnych wybraliśmy więc te, które wydały nam się najważniejsze. 

Dla każdego omawianego autora podajemy w zarysie główne wątki jego myśli, nie wchodząc w techniczne detale, które bynajmniej nie są konieczne. Chcemy wydobyć idee przewodnie i przedstawić je w sposób tak jasny i prosty, jak to możliwe.

Wydaje nam się, że całe dobrodziejstwo, jakie metafizyka tomistyczna może wyciągnąć z zetknięcia się z filozofiami nowożytnymi, polega na zmuszeniu jej do refleksji nad własnymi źródłami i poddaniu ich krytyce, a także na zobowiązaniu jej do pełniejszego i głębszego wyartykułowania swej epistemologii. Tylko tyle i aż tyle. W pewnym sensie jest to bardzo niewiele, ponieważ nie dodaje nic do korpusu prawd, które metafizyka tomistyczna już posiadała. Z drugiej jednak strony jest to znaczny postęp, ponieważ zapewnia jej to wyraźniejszą samoświadomość.

Nasz wykład będzie składał się z trzech części. Pierwsza będzie głównie polemiczna, druga opisowa, a trzecia dogmatyczna. Są to jednak tylko ogólne motywy przewodnie, ponieważ nie sposób całkowicie oddzielić od siebie tych trzech punktów widzenia.”

Fragment z Wprowadzenia

W Głupcach, oszustach i podżegaczach Roger Scruton, jeden z najważniejszych krytyków środowisk lewicowych zachodniej cywilizacji, przygląda się sylwetkom najbardziej wpływowych myślicieli nowej lewicy. Scruton rozpoczyna od bezlitosnej analizy filozofii nowolewicowej, a kończy krytyką najważniejszych jej filarów. Dokonuje ponownej oceny największych lewicowych myślicieli, takich jak E.P. Thompson, Ronald Dworkin, R.D. Laing, Jürgen Habermas, György Lukács, Jean-Paul Sartre, Jacques Derrida, Slavoj Žižek, Ralph Miliband oraz Eric Hobsbawm.

Jedna z najgłośniejszych prac wybitnego angielskiego filozofa i publicysty. To pełna odniesień do sztuki i literatury, filozoficzna opowieść o ludzkiej seksualności, jej przejawach w kulturze i związanych z nią obyczajowych i politycznych kontrowersjach.

Marsz w kierunku totalitaryzmu rozkłada się na trzy etapy. Pierwszym jest negacja istnienia prawa i prawdy obiektywnej, czego konsekwencję stanowi zrównanie dobra i zła, grzechu i cnoty. Drugim – instytucjonalizacja dewiacji moralnych objawiająca się w przemianie prywatnej niegodziwości w publiczną cnotę. Trzecim wreszcie – wprowadzenie ostracyzmu społecznego i prawnej karalności dobra.
Do tego momentu właśnie doszliśmy. Żyjemy w społeczeństwie hołdującym swoistemu antydekalogowi, w którym dozwolone jest wszystko poza publicznym deklarowaniem wierności zasadom porządku naturalnego i chrześcijańskiego. Jest to zarazem ostatni moment, aby przeciwstawić się dyktaturze relatywizmu.

O kryzysie kultury europejskiej, a nawet o jej nieuchronnym zmierzchu i ostatecznym końcu mówi się otwarcie od ponad wieku. Mówią przede wszystkim ci, którzy dzieje kultury ujmują biologicznie, opisując je narodzinami, rozwojem i wreszcie śmiercią. Warto jednak zwrócić uwagę na fakt, że jedną z podstaw kultury europejskiej jest chrześcijaństwo. Ono zaś wykracza daleko poza Europę zarówno w sensie geograficznym, jak i kulturowym.

Na naszych oczach rodzi się nowa rzeczywistość. Świat rewolucji energetycznej i cyfrowej, sztucznej inteligencji, podboju i komercjalizacji kosmosu, które zmieniają gospodarkę i życie człowieka. Świat, którego osią nie jest już Atlantyk, a Pacyfik, w którym coraz większą rolę odgrywa Azja. Przede wszystkim jednak jest to arena przyspieszającej rywalizacji amerykańsko-chińskiej.

Książka Roberta Kościelnego znanego z łamów choćby "Warszawskiej Gazety" dobitnie ukazuje, że poza wszystkimi mniej lub bardziej ważnymi kwestiami społeczno-politycznymi, trwa systematyczna, skoordynowana, zaplanowana i nieustająca wojna wypowiedziana cywilizacji łacińskiej. Wojna, która toczy się na naszych oczach.

Pierwsza publikacja autora, piszącego pod pseudonimem "Robert Kolski", dotyczy nadchodzącej ery cyfrowej i związanych z nią zagrożeń.

Fizycy mówią wiele o kwarkach – choć nikt ich nie widział. Prawnicy mówią o praworządności – choć nikt jej nie widział. I to właśnie o tej niewidocznej praworządności jest ta książka. Nie można będzie praworządności w Polsce „przywrócić”. Bo nie można „przywrócić” czegoś, czego nie było. Można próbować to dopiero stworzyć. Ale warunek jest taki, że trzeba się pogodzić z tym, że nie ma czego „przywracać”.

Wurmbrand przedstawia wyraziste dowody na satanistyczne preferencje Marksa. Autora Kapitału demaskują jego własne wypowiedzi, w których jawi się jako nienawistny przeciwnik Boga, dążący do anihilacji Bożych stworzeń – otaczającego świata, któremu życzy zagłady w płomieniach, i ludzi, tych którzy później tak ucierpieli wskutek realizacji ideologii marksistowskiej. Autor przedstawiając nieznane, ale jakże dziwaczne fakty z życia Marksa, stawia odważne pytania: czy Karol Marks dosłownie oddawał się ezoterycznym rytuałom, czy potajemnie czcił diabła?

Analiza polityczna byłego dyrektora Biura Planowania Polityki w Departamencie Stanu USA.