Religia, historia Kościoła

W religii chrześcijańskiej przedmiotem wiary są prawdy, objawione przez samego Bo­ga. Kto wierzy w Objawienie Boskie, musi oczy­wiście przyjąć naukę objawioną jako bezwzględnie pewną i obowiązującą prawdę. Niewiara byłaby nieufnością i nieposłuszeństwem wobec Boga. Prze­jęty właśnie tą pewnością, że dogmaty co do treści swej są prawdą objawioną, uważa Kościół kato­licki zachowanie i obronę wiary dogmatycznej za swój święty obowiązek.
Stąd się też tłumaczy, dlaczego Kościół nie to­leruje nieuznania nawet jednego dogmatu. 

W swojej książce ks. Edward Staniek podejmuje temat wstrzemięźliwości, postu i umartwienia. Konfrontuje te pojęcia z modnymi dzisiaj dietami, głodówkami i ćwiczeniami fizycznymi, które mają kształtować nasze ciało.

Według licznych współczesnych autorów Jezus z Nazaretu nie wiedział, że jest Bogiem. Ich zdaniem nasz Pan nie podpisałby się pod wieloma swoimi słowami, zapisanymi przez czterech ewangelistów. Czytelnik takich pozycji z pewnością nie może poznać wiary Kościoła katolickiego o wyjątkowości Boskiej Osoby Syna Bożego, który stał się człowiekiem. Skutkiem tego współczesnych katolików coraz rzadziej szokują zestawienia naszego Pana, Jezusa Chrystusa, z Zaratustrą, Buddą, Mojżeszem, Mahometem, Mahatmą Gandhim czy nawet amazońską Pachamamą.

Stąd bardzo potrzebną i pożądaną jest ta mała książeczka, napisana w XIX w. przez jezuitę ks. Feliksa Cozela. 

"Czyściec to zarazem "miejsce" Miłosierdzia i Sprawiedliwości Boga, to przedsionek Nieba, który w najniższych swoich warstwach niewiele różni się od rozpaczy piekła. To Życie, które rodzi się przez umieranie i Miłość, która dojrzewa poprzez wielką tęsknotę.

Każdej osobie, która weźmie tę książeczkę do ręki i zacznie ją czytać życzę, aby po śmierci nie musiała tak pragnąć i tęsknić, jak dusze przebywające w czyśćcu i aby czytając tę książeczkę równocześnie tak zatęskniła i zapragnęła, aby już od "dziś" do końca swoich dni modlić się za oczyszczanych w Ogniu Miłości Boga".

Niniejsza publikacja opisuje stan prawny, dotyczący dni postnych, który obowiązywał na początku XX wieku. 

Jest to potrzebny tekst dla osób chcących bardziej podobać się Bogu, dla osób, które są gotowe podjąć się większego umartwienia, w duchu pokutnych praktyk naszych przodków; aby móc skuteczniej pokonywać swoje słabości i efektywniej pracować na rzecz własnego uświęcenia i wiecznego zbawienia. Bo przecież chodzi o największą możliwą stawkę...

My katolicy mamy obowiązek najściślejszy – pod utratą zbawienia – za prawdę uznać to, co Bóg objawił, a przez Kościół św. do wierzenia nam podaje – a uznać niezachwianie bez powątpiewania i wahania!

Żyjemy w XXI wieku. Wydawałoby się, że zabobony, gusła itd. to już przeszłość. Dziś człowiek lata na Marsa, dzieli atom i konstruuje komputery kwantowe. Gdzie tu miejsce na przesąd? Kuriozum naszych czasów polega m.in. na tym, że mimo posiadania wyższego wykształcenia przez większość społeczeństwa , ludzie nadal oddają się bezbożnym praktykom. Wszelkiego rodzaju wierzenia - w pechową trzynastkę, rozbite lustro, pukanie w drewno, trzymanie kciuków, a ostatnio także wszechobecne "łapacze snów" - nie mają żadnego związku z Panem Bogiem.

(...) Aby móc przygotować się do dobrej spowiedzi świętej, która stanowi o naszym przyszłym szczęściu czy nieszczęściu na wieki, winniśmy czytać dobre lektury. Wymówki grzechów, które trzymają Państwo w ręku, są właśnie taką dobrą lekturą. Bo by dobrze się wyspowiadać, trzeba najpierw, między innymi, dobrze poznać, czym obraziliśmy Pana Boga. Niniejsza książeczka wybornie przygotuje nas do tego rozeznania.

Cenne zapiski poczynił ks. Cozel na temat tej wybitnej postaci Kościoła katolickiego. Dość mocno skupił się na jego osiągnięciach, przedstawiając naprawdę skomplikowany kontekst polityczny przełomu XIX i XX wieku. Papież Leon XIII, kontynuator linii wybitnego poprzednika, tj. Piusa IX, miał trudne zadanie przed sobą. Bo oprócz najważniejszej funkcji: bycia głową Kościoła Chrystusowego, musiał być zręcznym politykiem i strategiem, a inaczej mówiąc: jednocześnie sternikiem i nawigatorem łodzi piotrowej. I poradził sobie znakomicie.

Oddajemy w Państwa ręce kolejną książeczkę odnalezioną w archiwach Towarzystwa Jezusowego w Krakowie. Tym razem ksiądz Feliks Cozel podejmuje temat modlitwy. Bez dobrej i gorliwej modlitwy nie sposób się zbawić. Bez modlitwy dusza ludzka naraża się na wieczne potępienie.

Czym jest owo największe nieszczęście człowieka? Kiedyś pewnych rzeczy nie trzeba było katolikowi tłumaczyć, bo je po prostu rozumiał, nawet bez szkół. Były one częścią duchowej świadomości Kościoła. Dziś jednak, w wyniku zamętu, jaki powstał po Soborze Watykańskim II, wszystko trzeba tłumaczyć od nowa. Wiedziano, że największym nieszczęściem nie jest utrata zdrowia, choć dziś często słyszymy: „zdrowie jest najważniejsze”. Wiedziano również, że nie jest nim utrata majątku, ani nawet doświadczenie wojny. Największym nieszczęściem człowieka jest grzech śmiertelny!

Prezentowana książka to to analiza dekretu Quam Singulari, wydanego przez watykańską Kongregację Sakramentów na polecenie papieża Piusa X i podpisanego przez kardynałów Ferratę oraz Giustiniego. W dokumencie tym papież formalnie ustalił, że Pierwszą Komunię Świętą należy udzielać dzieciom od momentu osiągnięcia tzw. wieku rozeznania (około siódmego roku życia).

Wbrew pozorom jest to dokument o ogromnym znaczeniu – czyż może bowiem być coś ważniejszego niż dar łączenia się z Chrystusem w sakramentalnej komunii miłości i ufności? Ksiądz Cozel przedstawia przekonujące argumenty, ukazując, ile dobra przyniósł Kościołowi święty pontyfikat Piusa X oraz jak istotne były te zmiany dla duchowego rozwoju najmłodszych.