Religia, historia Kościoła

Biografia świętego, któremu Ewangelia poświęca jedynie 26 wierszy, a jego imię pojawia się tam zaledwie 14 razy.

Autor tłumaczy nam znaczenie teologiczne oraz tło historyczne wydarzeń, w których uczestniczył św. Józef, oraz żydowskie obyczaje religijne i społeczne. Narracji towarzyszą liczne reprodukcje dzieł sztuki, zdjęcia miejsc odwiedzanych przez Świętą Rodzinę, relikwie i dokumenty historyczne.

Ks. profesor Andrzej Zwoliński na podstawie Ewangelii, Dziejów Apostolskich oraz licznych apokryfów odtworzył szczegółową biografię najważniejszego z apostołów.

Kompendium o przesądach i zabobonach, które zatruwają życie wielu współczesnych ludzi, również tych, którzy uważają się za wierzących. Autor, ks. Andrzej Zwoliński, przytacza dane statystyczne dotyczące wiary Polaków w gusła i zabobony. Wynika z nich, że przesądy są zaskakująco mocno zakorzenione w naszej mentalności, często stojąc w sprzeczności z deklarowaną wiarą w Boga i zdrowym rozsądkiem.

Niezaprzeczenie Leona XIII zaliczyć należy do najwybitniejszych postaci XIX wieku. Jego panowanie pozostanie znaczące i zapamiętane w historii Kościoła i świata.

Rozważając starożytne określenia Maryi, zaczerpnięte z Biblii i z liturgii, odnajdujemy w nich nasze własne powołanie do świętości. Każde z tych wezwań kończymy ufną prośbą, zwracając się do Maryi: ,,Módl się za nami!''. Ona jest bowiem najpewniejszą Przewodniczką na drodze do świętości i Orędowniczką u Syna. Taka sama jest rola Kościoła, jako wspólnoty zbawienia. (...)

Litania loretańska jest nie tylko szkołą pobożności maryjnej, lecz także prawdziwym traktatem o misterium Kościoła. (...) Prosząc: "módl się za nami", pozwalamy Maryi i Kościołowi zanosić nasze modlitwy wprost do Zbawiciela. Dzięki temu pośrednictwu modlitwa warg staje się kontemplacją tajemnic zbawczych.

Książka stanowi zaproszenie do najbardziej fascynującej przygody, jaką każdy z nas musi przeżyć, a mianowicie do poznania ludzkiej natury. Kim jest człowiek? – to najstarsze pytanie, które nigdy nie traci ważności, a jest jeszcze bardziej palące i aktualne dzisiaj, w dobie zamętu kulturowego, walki cywilizacji i zagrożeń ze strony technologii. Sytuację tę syntetycznie ujmuje kategoria „błędu antropologicznego” wprowadzona przez Jana Pawła II: jednoznaczne ostrzeżenie, aby nie budować cywilizacji na fałszywym rozumieniu człowieka, bo tak tworzona prędzej czy później obróci się przeciwko niemu.

Ostatnia książka św. Jana Pawła II, osobista i poniekąd testamentalna, nosiła tytuł Pamięć i tożsamość. Jest w tym tytule zawarta głęboka mądrość. Ale także przestroga. Zapomnienie grozi utratą tożsamości i ostatecznie unicestwieniem.

Do rąk czytelnika trafia książka o bł. arcybiskupie Teofilusie Matulionisie (1873-1962) pod znamiennym tytułek: Chciałbym się przedstawić - jestem Teofil, autorstwa ks. bp. Algirdasa Jurevičiusa z Kowna.

Myśli ks. Dolindo zaczerpnięte są z obrazków oraz listów, jakie Autor pisał do kilku sióstr zakonnych. Wchodzą one w skład pozycji Krople balsamu i krople miłości - przeznaczonego dla osób z najróżniejszych kręgów, które zwracały się do księdza po rady. Pośród tego grona osób wyłania się postać siostry Giussepiny, karmelitanki beatyfikowanej w 2008 roku.

Niezwykle piękne i bardzo głębokie rozważania różańcowe autorstwa ks. Dominika Chmielewskiego bez wątpienia mają walor wspaniałych rekolekcji dla każdego, kto po nie sięgnie. Teologiczna głębia w połączeniu z ewangeliczną prostotą przekazu zawartych w nich treści, czyni z nich niezwykle skuteczne narzędzie ewangelizacji.

Przewodnik duchowy autorstwa gorliwego kapłana-konwertyty!

W religii chrześcijańskiej przedmiotem wiary są prawdy, objawione przez samego Bo­ga. Kto wierzy w Objawienie Boskie, musi oczy­wiście przyjąć naukę objawioną jako bezwzględnie pewną i obowiązującą prawdę. Niewiara byłaby nieufnością i nieposłuszeństwem wobec Boga. Prze­jęty właśnie tą pewnością, że dogmaty co do treści swej są prawdą objawioną, uważa Kościół kato­licki zachowanie i obronę wiary dogmatycznej za swój święty obowiązek.
Stąd się też tłumaczy, dlaczego Kościół nie to­leruje nieuznania nawet jednego dogmatu.