Religia, historia Kościoła

„Całym sercem i całą duszą należymy do Rzymu katolickiego, stróża wiary katolickiej oraz tradycji niezbędnych do jej zachowania, do wiecznego Rzymu, nauczyciela mądrości i prawdy” – tak abp Marcel Lefebvre rozpoczął swoją słyną Deklarację z 1974 r. i jego słowa nic nie straciły ze swojej aktualności, bo przecież stracić nie mogły. Każdy kapłan z założone-go przezeń Bractwa podpisuje się pod nimi całym swoim sercem i całą duszą. Ale Arcybiskup napisał też: „Jedyna droga wierności Kościołowi i doktrynie katolickiej, dla dobra naszych dusz, to kategoryczne odrzucenie tej reformy [soborowej i posoborowej]”. Jej „owoce” zatruły i sprowadziły na drogę wiodącą do wiecznego potępienia niezliczone dusze i, niestety, nadal prowadzą tam kolejne.

Bractwo Kapłańskie św. Piusa X – dzieło abp. Lefebvre’a – broni wiary katolickiej. Czy można bronić ją inaczej, niż wskazując na potrzebę powrotu do Tradycji, do „tego, w co wszędzie, w co zawsze, w co wszyscy wierzyli”, jak pisał św. Wincenty z Lerynu? Nie, nie można. Droga Tradycji jest jedyną drogą, którą może iść katolik.

Święty Józef. Moc prawdziwej męskości!

Zniewieściałość to plaga i należy ją wykorzenić. Całe rodziny są niszczone, a dusze giną w piekle z powodu miękkich i zniewieściałych mężczyzn. Ta książka proponuje remedium - tradycyjną katolicką męskość.

Opierając się na wiekach katolickiej mądrości zaczerpniętej z Pisma Świętego, z nauczania i doświadczenia świętych, Kennedy Hall oferuje czytelnikowi narzędzia do pokonania zniewieściałości i stania się prawdziwym mężem Bożym. To nie jest książka dla osób o słabym sercu, bo uderza w każdego mężczyznę niczym ostre żelazo, a kto ma uszy do słuchania, otrzymuje dzięki niej siłę.

Maksymilian Kolbe zajmuje znakomite miejsce wśród takich gigantów kultu maryjnego, jak św. Bernard z Clairvaux, św. Dominik, św. Bonawentura, św. Bernardyn ze Sieny, św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, św. Alfons de Liguori, św. Stanisław Papczyński, bł. Alan de Rupe czy bł. Duns Szkot. W służbie idei królowania Maryi był bezkompromisowy. Tej ogromnej miłości „maryjnego szaleńca” często świat nie rozumiał. I do dziś nie rozumie... 

Należy powiedzieć to wprost: Kościół znajduje się na krawędzi upadku. Nigdy w dziejach nie zbliżył się do tej krawędzi tak bardzo, nawet w XIV wieku, kiedy jednocześnie żyło dwóch zwalczających się papieży. Przy czym wszystkie te zjawiska, wokół których tworzy się szum medialny, są jedynie powierzchownym rezultatem i objawem choroby, której na imię dechrystianizacja, choroby, która sięgnęła dużo głębiej i którą dużo głębiej się rozpoczęła. Jakie są źródła tej choroby, na czym polega jej natura i jakie są rokowania – tym zajmuje się książka Kościół u bram piekieł.

Święci oddawali życie za wiarę, my oddajemy wiarę za wygodne życie...

Książeczka niniejsza należy do bardzo wartościowych w literaturze ascetycznej. Skromna rozmiarami, ale treścią bogata, może zastąpić niejedno większe dzieło. Zawiera wiele pięknych myśli i nauk duchowych, osnutych na tle życia Najśw. Panny. Autor przechodzi różne tajemnice Jej życia, począwszy od niepokalanego poczęcia aż do wniebowzięcia. Stara się wnikać w Jej myśli, uczucia, zachowanie; uczy, jak przykłady Jej cnót powinien każdy człowiek stosować w różnych okolicznościach życia, zależnie od swego stanu.

Ta książka pozwala zrozumieć wkład arcybiskupa warszawsko-praskiego w debatę synodalną. Jego celne spostrzeżenia oparte na Piśmie Świętym, nauczaniu Kościoła i doświadczeniu misjonarza były z uwagą słuchane na forum ogólnokościelnym.

Miłość jest prosta, cierpliwa, łaskawa… Przejawia się w zwyczajnej codzienności. W akceptacji, trosce, szacunku i wsparciu okazywanym drugiemu Człowiekowi. Taką miłość niósł innym pierwszy proboszcz parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie – ks. Aleksander Fedorowicz.

Książka ks. dr Aleksandra Żychlińskiego jest niezwykle fachowym, a zarazem, proporcjonalnie do wagi tematu, wciąż bardzo przystępnym wprowadzeniem w same pryncypia teologii. Dokładnie, krok po kroku, zostały tu przedstawione jej: istota, przedmiot (zarówno materialny jak i formalny), a także zasady, którymi się kieruje i najważniejsze cechy, którymi się odznacza.

Wielu ludzi żywi autentyczne pragnienie wejścia na ścieżkę głębszego życia duchowego, jednak nie wie, jakie kroki podjąć, od czego zacząć, według jakiego planu postępować. A kiedy już udaje się postawić pierwsze kroki i wypłynąć na duchową głębię, pojawiają się problemy i zniechęcenie - pomimo, że bardzo się staramy i czynimy wszystko, co w naszej mocy, aby wiernie iść za Chrystusem.

Kto czytał „O naśladowaniu Chrystusa” Tomasza a Kempisa, ten nie może pominąć tej perełki literatury ascetycznej. To oparte na życiu Najświętszej Maryi Panny, począwszy od niepokalanego poczęcia aż do wniebowzięcia, rozważania i przykłady Jej cnót. Doskonała pomoc przy pierwszosobotnich rozmyślaniach.

Modernizm nie powstał i nie rozszerzył się w jednej chwili. Wiele błędów tego rodzaju znajduje się już w pismach teologów sprzed lat kilkudziesięciu, a nawet spotkały się prawie wszystkie z potępieniem to biskupów, to Soboru Watykańskiego, to papieży Piusa IX i Leona XIII. Zasługa Piusa X polega głównie w tym, że poszczególne błędy, które dotąd nosiły zwyczajnie nazwę liberalnego katolicyzmu, zebrał w jedną całość i uwydatniwszy ich charakter niezgodny z katolicyzmem, chrześcijaństwem i religią, pokazał jasno wszystkim katolikom w ogóle, a profesorom katolickim w szczególności, czego w tym względzie mają się trzymać. Wobec tego ukazanie się encykliki Piusa X trzeba uważać za wypadek pierwszorzędnego, a nawet przełomowego znaczenia w dziejach modernizmu i około niego grupować inne dotyczące tej sprawy.

(fragment książki)