Religia, historia Kościoła

Książka, którą przedkładam łaskawym Czytelnikom, zrodziła się z osobistej potrzeby uważnego przyjrzenia się Jezusowi. Tak wiele niekiedy sprzecznych rzeczy mówi się o Nim dzisiaj. Często są to stwierdzenia niedorzeczne, propagandowe, wzajemnie się wykluczające. Chciałem zatem skonfrontować te najbardziej popularne, potoczne lub najgłośniejsze opinie z Ewangelią o Jezusie –  dokumentem, w którym możemy odnaleźć Jego prawdziwe oblicze.

Książka ta podpowiada, jak dobrze i owocnie korzystać z sakramentu pokuty i pojednania. Zawiera również kilka propozycji rzetelnego rachunku sumienia, który ukazuje złożoną i wieloraką rzeczywistość grzechu.

Biografia wielkiej Świętej Kościoła Katolickiego – Rity z Roccaporeny i Cascii, uwzględniająca najnowsze odkrycia historyczne, napisana przez wielkiego znawcę i czciciela Świętej – ks. Zbigniewa Sobolewskiego. Musiał się on skonfrontować z wielowiekowymi stereotypami na temat Świętej – między innymi z „czarną legendą” jej męża.

Modlitwa może być czysta – gdy płynie ze szczerego serca, które pragnie otwierać się na działanie Boga. Czasem nie wiemy, jak się modlić, czujemy się w tym nieporadni, niezręczni, znudzeni. Podsłuchując modlitwy zapisane w Biblii, możemy nauczyć się oczyszczać naszą modlitwę ze zbędnych naleciałości, tak by stała się autentyczna, otwarta, prawdziwie skupiona na Bogu.

Jest to dzieło niezwykle ważne. Było ważne sto lat temu i pozostanie aktualne także za sto lat. Obmowa, potwarz, plotki, docinki i tym podobne zachowania bywają bowiem bardzo poważnymi grzechami. Niestety, w „nowoczesnym” Kościele mówi się o tym bardzo niewiele.

Bez analizy dokumentów papieskich nie można zrozumieć bardzo poważnej sytuacji w jakiej obecnie znajduje się Kościół i tzw. współczesne cywilizowane społeczeństwa, korzystające przez wieki z chrześcijańskiej cywilizacji, jej zasad i moralności. Leon XIII bardzo trafnie powiada: celem wolnomularzy jest zniszczenie wszystkich chrześcijańskich instytucji, położenie kresu temu, co zostało stworzone i ustanowione przez Kościół w przeciągu wieków, doszczętne unicestwienie tego porządku. Moralność, zasady, dogmaty Kościoła: masoni wszystko chcą zniszczyć!

Tom zawiera cztery teksty Leona XIII - encykliki Rerum Novarum i Humanum Genus oraz dwa listy pasterskie z czasów, gdy kardynał Pecci był biskupem Perugii.

Teksty te to przemyślana, głęboka i duchowo ożywiająca prezentacja cywilizacyjnego dorobku Kościoła, który przez wieki kształtował społeczeństwa w duchu prawdy, dobra i piękna.

Papież Leon XIII ukazuje Kościół jako strażnika moralnego ładu i źródło autentycznego postępu - nie technicznego czy politycznego, lecz duchowego, jednocześnie przenikliwie ostrzega przed ideologiami, które ten ład podważają, oferując pozór wolności i postępu, a w rzeczywistości prowadząc do rozkładu moralnego i duchowego.

Dwie encykliki Leona XIII z komentarzem.

Pierwsza i najobszerniejsza polska biografia Roberta Prevosta – nowego Ojca Świętego Leona XIV – ukazuje się w momencie, gdy cały świat z uwagą obserwuje początki jego pontyfikatu. To książka absolutnie wyjątkowa – nie tylko dlatego, że powstała z pasji i wielomiesięcznej pracy dziennikarzy znających realia Kościoła, ale również dlatego, że zawiera liczne materiały (m.in. fotografie oraz przemówienia Roberta Prevosta), które dotąd nie były publikowane nigdzie na świecie. Liczne cytaty, homilie i wypowiedzi papieża – zarówno z czasów jego pracy misyjnej, jak i z późniejszej posługi w Rzymie – odsłaniają duchową głębię i niezwykłą osobowość Leona XIV.

Tekst z 1937 roku znaleziono wśród zapisków pewnej młodej dziewczyny, Klary, która zmarła w klasztorze zaledwie po kilku latach życia zakonnego. Opisała w nim sen, z którego dowiedziała się o losie swej znajomej – Anny , zmarłej przedwcześnie w wypadku samochodowym, potępionej po śmierci... Nie ma w liście, przekazanym Klarze, drastycznych opisów miejsca potępienia. Anna opowiedziała Klarze jeszcze raz o swoim życiu, które doprowadziło ją do świadomego i dobrowolnego odrzucenia Boga u progu wieczności.

Historia Kościoła katolickiego jest częścią historii powszechnej. Jest nauką o kolejnych losach, przez które przechodził Kościół i o tym, jak wpływał w ciągu wieków na społeczeństwo.

Tom drugi niezwykłego dzieła Ludwiga Pastora obejmuje okres panowania pięciu papieży: Piusa III (1503), Juliusza II (1503-1513), Leona X (1513-1521), Hadriana VI (1522-1523) i Klemensa VII (1523-1534). Dowiadujemy się z niego, jak wyglądał Rzym Juliusza II, ktory widział Marcin Luter na przełomie 1510/1511, jak Leon X reagował na rozpoczęcie przez niego działalności publicznej (1517) i jak kolejni papieże odnosili się do reformy Kościoła i początków schizmy w Niemczech. Przenikliwe spojrzenie autora wydaje surowe oceny.

Krótkotrwałe panowanie godnych papieży (Piusa III i Hadriana VI) nie mogło poprawić stanu Kościoła i doprowadzić do trwałej reformy. To Hadrian VI stwierdził w liście, że herezje Marcina Lutra są tak prymitywne, iż trudno byłoby je przypisać studentom teologii. Wprawdzie najpotężniejszy papież renesansu Juliusz II dał solidne podstawy papiestwu, wzmacniając Państwo Kościelne i prowadząc hojny mecenat artystyczny, ale nie zdążył przeprowadzić reformy pomimo zwołania Soboru Laterańskiego V (1512-1517). Z kolei Medyceusze (Leon X i Klemens VII) uosabiali dobre i złe strony renesansu, łamiąc reformy soborowe. Leon X był sprytnym i dwulicowym politykiem, który nigdy nie myślał o wielkiej reformie. Wtrącanie się do elekcji cesarskiej wzmocniło elektora Fryderyka Saksońskiego i jego protegowanego Marcina Lutra. Natomiast Klemens VII tak często wahał się i zwlekał w polityce, że doprowadził do konfliktu z cesarzem i wielokrotnych grabieży Rzymu (1526-1527). Tolerował też sprawę Marcina Lutra, bo ważniejsza była dla niego polityka i dobro rodziny.

(fragment opisu wydawcy)