Religia, historia Kościoła

Pierwszy tom nowej, zweryfikowanej przez Autora i uzupełnionej po latach, trzytomowej edycji, bazującej na książce Świat Maryjnych Objawień.

Pierwszy tom otwiera objawienie Matki Bożej del Pilar z Saragossy z roku 40, a zamyka objawienie Najświętszej Maryi Panny przy ulicy Rue du Bac w Paryżu, w 1830 r., w którym Maryja ukazała się św. Katarzynie Labouré.
W tym tomie czytelnik znajdzie ponad 30 najsłynniejszych objawień, m. in. Matkę Boża Śnieżną (Rzym 352 r.), Matkę Bożą Szkaplerzną z Cambridge (1251 r.), Objawienia z Guadalupe (1531 r.) oraz maryjną cudowną interwencję w czasie bitwy pod Lepanto (1571 r.)

Drugi tom nowej trzytomowej edycji bazującej na bestsellerowej książce wydanej
w formie albumowej Świat Maryjnych Objawień. 

Tom otwiera objawienie Madonny Cudownego Medalika która ukazała się Katarzynie Labouré w Paryżu w roku 1830, a zamyka opowieść o Matce Światła, odwiedzającej Alexandrinę da Costę, portugalską mistyczkę, w latach 1944-1955.

Trzeci i ostatni tom nowej trylogii bazującej na bestsellerowej książce wydanej w formie albumowej - Świat Maryjnych Objawień. Autor dokonał licznych uzupełnień i zmian. Tom otwiera objawienie Ghiaie di Bonate, nazywane epilogiem Fatimy z roku 1944, a zamyka opowieść o Królewskiej Dziewicy z Al Warraq z 2009 r.

Niebo jest wciąż czynne. Nieustannie działa nie tylko w życiu każdego z nas, lecz także w dziejach narodów.
Czy bez Bożej ingerencji w roku 1920 byłby możliwy jeden z największych triumfów polskiej armii? Czy odnieślibyśmy zwycięstwo nad muzułmanami pod Chocimiem, gdyby nie żarliwa modlitwa różańcowa mieszkańców Krakowa? I czy pozbawieni opieki Matki Bożej obronilibyśmy dorobek naszej cywilizacji pod Lepanto?

To piękny dokument upamiętniający nawiedzenie wszystkich parafii diecezji warszawsko-praskiej przez Matkę Bożą w Jej wizerunku loretańskim w Roku Wiary 2012-2013. Historyczne wydarzenie, które pozostawiło niezatarte ślady w rodzinach i wielu sercach ludzkich, siostry loretanki zebrały w jedną pozycję książkową. Wartościowa pamiątka nie tylko w archiwum parafii, ale i w naszych bibliotekach domowych.

Książka autorstwa biskupa Władysława Bandurskiego (1865-1932), "powieść dziejowa" - jak głosi podtytuł - po raz pierwszy ukazała się drukiem w roku 1910. Napisana na początku ubiegłego wieku, w swej fabule sięga daleko wstecz - do schyłku wieku XIV; do czasów, w których żyła jej tytułowa bohaterka, Jadwiga Andegaweńska, córka Ludwika Węgierskiego i Elżbiety, księżniczki Bośni.

Liczące sto lat dzieło księdza biskupa Bandurskiego zasługuje na uwagę nie tylko ze względu na swą wartość antykwaryczną. W niezwykle piękny, wzruszający sposób przedstawia ono świetlaną postać głównej bohaterki, polskiej królowej, niewiasty dzielnej, niewiasty świętej.

Rodziny dotknięte rozłąką narażone są na utratę więzi, właściwej postawy moralnej i wartości chrześcijańskich. Wyjazd bliskiej osoby to trudny czas i dla niej samej, i dla pozostających w kraju. 

Czas rozłąki można wypełnić żarliwą modlitwą za wstawiennictwem św. Franciszki Ksawery Cabrini, patronki emigrantów.

"Gdy przystępujemy do modlitwy ducho­wej adopcji, decydujemy się na towarzyszenie dziecku i jego rodzicom od poczęcia do czasu porodu. Modlimy się o to, aby Bóg zachował adoptowane przez nas dziecko przy życiu, aby uchronił je przed tragedią aborcji..."

Wybitny pisarz i naukowiec prof. Wojciech Roszkowski przedstawia w swej kolejnej książce 81 niewiarygodnych historii życiowych ludzi, którzy będąc bardzo daleko od Boga, w ten czy inny sposób znaleźli jednak drogę do Niego. 

Jedno w naszym życiu jest pewne: każdy z nas dąży ku śmierci. W dzisiejszym świecie człowiek, nawet wierzący, zapomina o tej niezaprzeczalnej prawdzie.  Jesteśmy zanurzeni w kulturze chwili. Tracimy przez to ostrość widzenia. Zapominamy o perspektywie wieczności...

Ks. Wojciech Szychowski, psycholog, psychoterapeuta i duszpasterz, krok po kroku przeprowadza rodziców przez kolejne etapy żałoby po stracie, wskazując na to, co ułatwia ich domykanie, i chroniąc przed błędami, które mogą potęgować ból i tęsknotę. Pomaga pożegnać się z dzieckiem i ze spokojem otworzyć się na nowe życie. Uczy mądrego wspierania bliskich trwających w żałobie. Umacnia wiarę, pomaga uratować miłość, przywraca nadzieję.

Dorośli zapominają, że będąc dziećmi czuli się wolni i żyli własnym rytmem. Mieli czas na zabawę, urzeczywistnianie marzeń, taniec, odpoczynek i czułość. Na wszystko był odpowiedni czas. Teraz zamknięci w świecie zewnętrznych zobowiązań poszukują przestrzeni, w której powrócą do pełni życia; do jedności ciała, serca i ducha. Jedną z możliwości staje się zaproszenie, aby wkroczyć na drogę świętości, utożsamianą ze zjednoczeniem duszy i ciała. Jest to droga zakorzenienia w świecie duchowym, który wprowadza harmonię.