Rozmyślania

Nie ma w życiu chrześcijanina ważniejszego celu niż zbawienie. A to jest możliwe tylko dzięki relacji z Trójjedynym Bogiem.

Mitch Pacwa SJ, przez wielu nazywany nowym Fultonem Sheenem, przeprowadza nas przez kolejne fragmenty Pisma Świętego i pomaga zrozumieć plan, jaki dla każdego człowieka przygotował Chrystus.

Dominacja relatywizmu moralnego sprawiła, że wielu z nas nie odróżnia dobra od zła.

Coraz bardziej powszechny staje się też pogląd, że zło w ogóle nie istnieje.

Wybór Myśli na każdy dzień pochodzi przede wszystkim z ponadczasowego bestselleru literatury duchowej, niewielkiej książeczki pt. O naśladowaniu Chrystusa, której autorstwo przypisuje się Tomaszowi a Kempis.

Dziś nie zważają na koszty ani zniechęcenie. Nie pracują dla pieniędzy ani samorealizacji – najpierw zawsze dla Tego, w którym ostatecznie spełniają się wszystkie marzenia i oczekiwania. A On błogosławi im nieskończenie hojniej.

Jak umierać? Jak reagować na swoje lęki? Za murami klasztorów ludzie Boga spędzają życie na przygotowywaniu wielkiego przejścia. Czy pomogą nam zrozumieć cierpienie, chorobę, trud i samotność ostatnich chwil?

Benedyktyński klasztor w Fontgombault. Zobacz, jaki jest na co dzień – zdaje się mówić Nicolas Diat. „Och, nie wydarzy się nic spektakularnego" – pisze. – "Ale rozgorzeją nasze serca. Odczujemy delikatny powiew tajemniczej łaski. Popatrzymy na światło przenikające kościół opactwa, drzewa w sadach tańczące na wietrze, mnichów idących w oddali, ku wzgórzom. Gregoriańskie nuty wzbiją się na mistyczne wyżyny. Będziemy znów dziećmi zachwyconymi wspaniałymi procesjami. I będziemy milczeć. I ujrzymy piękny, wspaniały, łagodny uśmiech mnichów”.

Książka jest fragmentarycznym zatrzymaniem w czasie i miejscach, gdzie jest możliwe spotkanie Boga. Jest towarzyszeniem osobom i wydarzeniom, które opowiadają o tęsknotach i potrzebach serca oraz wskazują ich Autora. Objawione w… odwołuje się też do spotkań zapisanych w Ewangelii.

Książka ta to zbiór znakomitych rozważań Drogi Krzyżowej pozwalających zgłębić z zupełnie innej perspektywy tajemnicę Męki Pańskiej. Autor przedstawia drogę Jezusa na Golgotę widzianą oczami znanych i hipotetycznych świadków Męki: Matki Jezusa, Marii Magdaleny, Dobrego Łotra, setnika rzymskiego, Szymona z Cyreny, Judasza, a nawet samego Szatana.

O skuteczności ćwiczeń duchowych decyduje to, czy udziela się ich tak, jak tego wymaga święty Ignacy. Kto by zmienił w ich układzie lub w poszczególnych rozważaniach rzeczy istotne, osłabiłby ich siłę i pokazałby tym samym, że nie rozumie przedziwnej logiki i psychologii ich układu i że nie dość głęboko wniknął w samą książeczkę. 

Książka nie powstała ani z lęku Autora, ani z zamiłowania do tropienia spisków i herezji, ani też z niezadowolenia w obliczu rzekomej „wspaniałej wiosny chrześcijaństwa”, ale z miłości do Kościoła katolickiego. Powstała także z płynącego z tej miłości żalu i bólu na widok gwałtu zadawanego Oblubienicy Chrystusa. Ten gwałt jakby chciał ją przymusić do tego, by odwróciła się od Boga i bardziej skupiała się na nas.

Mnich benedyktyński i opat Maredsous (Belgia), o. Kolumban Marmion (1858–1923) dzieli się swoimi refleksjami na temat życia monastycznego. Nie ogranicza się jednak do życia w klasztorach, lecz doskonale pokazuje, że wiele cnót praktykowanych przez mnichów i mniszki to przede wszystkim cnoty chrześcijańskie, które mogą praktykować również osoby świeckie. Poszukiwanie Boga poprzez życie i osobę Chrystusa jest punktem centralnym tej książki.

Dzieło pozwala zgłębić wielkie ideały monastyczne, wobec których żaden chrześcijanin nie może pozostać obojętny: wyrzeczenie, ubóstwo, pokora, posłuszeństwo, modlitwa, zaparcie się siebie i dążenie do pokoju. Reguła świętego Benedykta jest obecna w tle, a Dom Marmion z lubością nieustannie do niej nawiązuje.

Wszystkie nasze zadania streszczają się w tym jednym przykazaniu: naśladować Chrystusa, w którym się wypełniła wszelka doskonałość Boża.

Lecz co to znaczy naśladować Chrystusa? Czy to znaczy czynić dosłownie to, co on czynił, odtwarzać materialnie jego uczynki i stawiać nasze kroki w ślady Jego stóp? Czy to znaczy tylko odbijać oblicze Syna Człowieczego, jak zwierciadło odbija przedmioty?