Brat Innocenty Maria Wójcik - Maksymilian, jakiego znałem

Jeżeli prawdą jest powiedzenie, że „miłość jest sztuką, tak samo jak sztuką jest życie”, to w odniesieniu do ojca Kolbego, bohatera i męczennika z miłości, ciekawi nas, jak zdobywał on umiejętność miłowania, której ukoronowaniem była dobrowolna ofiara z własnego życia, by ocalić życie drugiego człowieka. Ofiara nie odruchowa ani spontaniczna. Ojciec Kolbe podjął ją zdecydowanie, świadomy okrutnych cierpień powolnej, głodowej śmierci w bunkrze hitlerowskiego obozu zagłady. Tutaj był szczyt jego życia, jego sztuki miłowania. Opanował ją doskonale, aż do granic bohaterstwa, heroizmu, męczeństwa z miłości. I za to Kościół wyniósł go do chwały ołtarzy.

Książka pod tytułem Do ideału M.I. – myśli o. Maksymiliana Marii Kolbe jest przedrukiem książeczki wydanej w Niepokalanowie w 1946 roku.

Są w życiu chwile, że od dawna wymarzony przez nas ideał zaczyna jakoś blednąć w naszych oczach i przygasać. Ale to chwile tylko; na ogół, pokochawszy ideał, żyje się nim i dla niego poprzez życie całe. Bo mieć ideał, to znaczy być zawsze młodym w duchu i z nowymi siłami co dzień wytrwale zmierzać do celu. Jak orzeł, dzięki rozpiętości swych skrzydeł wzbija się hen w słoneczny lazur nieba, tak i człowiek mający w życiu ideał, wznosi się myślami ponad zwykłą szarzyznę rzeczy przemijających, sięgając tam, gdzie oko fizyczne nie sięga.

Maksymilian Kolbe zajmuje znakomite miejsce wśród takich gigantów kultu maryjnego, jak św. Bernard z Clairvaux, św. Dominik, św. Bonawentura, św. Bernardyn ze Sieny, św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, św. Alfons de Liguori, św. Stanisław Papczyński, bł. Alan de Rupe czy bł. Duns Szkot. W służbie idei królowania Maryi był bezkompromisowy. Tej ogromnej miłości „maryjnego szaleńca” często świat nie rozumiał. I do dziś nie rozumie... 

Książka Raffaele di Muro Maksymilian Kolbe. Triumf miłości została pierwotnie wydana w języku włoskim przez watykańskie wydawnictwo Libreria Editrice Vaticana. Jest to pozycja, która wnikliwie, a zarazem zwięźle opisuje duchowość wielkiego świętego. Bardzo ciekawe jest porównanie osobowości św. Franciszka oraz św. Maksymiliana.

Męka świętego Maksymiliana, dramatyczny opis jego ostatnich dni, może być odczytana w kościele lub innym odpowiednim miejscu przez trzech lektorów – tak jak czyta się Mękę Jezusa Chrystusa w Wielkim Tygodniu.

Praca o. Mirosława Kopczewskiego OFMConv stanowi cenny wkład dla duszpasterstwa maryjnego i duszpasterstwa w ogóle, który należy wykorzystać, aby mógł dotrzeć pod każdą „polską strzechę”. Wpisuje się ona też w Jego inicjatywę, którą podjął w Niepokalanowie, ustanawiając Spotkania „Oddaj się Maryi”, odbywające się regularnie w pierwsze soboty miesiąca, oraz Wielkie Zawierzenie Niepokalanemu Sercu Maryi w sierpniu każdego roku. W ten sposób łączy tajemnicę Niepokalanego Poczęcia z Niepokalanym Sercem Maryi – znakiem pośrednictwa Ducha Świętego. Daje światło do dalszych badań dla teologów i czcicieli Maryi oraz scala w jedno natchnienia Szaleńca z Niepokalanowa i przesłanie dzieci fatimskich.