Ojciec Kolbe nie wszystkim znany - wybór wspomnień

Maksymilian Kolbe zajmuje znakomite miejsce wśród takich gigantów kultu maryjnego, jak św. Bernard z Clairvaux, św. Dominik, św. Bonawentura, św. Bernardyn ze Sieny, św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, św. Alfons de Liguori, św. Stanisław Papczyński, bł. Alan de Rupe czy bł. Duns Szkot. W służbie idei królowania Maryi był bezkompromisowy. Tej ogromnej miłości „maryjnego szaleńca” często świat nie rozumiał. I do dziś nie rozumie... 

Książka Raffaele di Muro Maksymilian Kolbe. Triumf miłości została pierwotnie wydana w języku włoskim przez watykańskie wydawnictwo Libreria Editrice Vaticana. Jest to pozycja, która wnikliwie, a zarazem zwięźle opisuje duchowość wielkiego świętego. Bardzo ciekawe jest porównanie osobowości św. Franciszka oraz św. Maksymiliana.

Broszura autorstwa Jędrzeja Giertycha (1903–1992) to kompilacja dwóch artykułów z „Opoki”. 

Autor odpiera zarzuty stawiane św. Maksymilianowi Kolbe, twórcy Rycerstwa Niepokalanej, jakoby był „antysemitą”. W drugiej części broszury dotyczącej osoby Janusza Korczaka, Jędrzej Giertych zabiera głos w sprawie częstych porównań Założyciela Niepokalanowa i jego męczeńskiej śmierci ze śmiercią Korczaka.

Książka została opublikowana w 1950 roku w Paryżu pt. Le Fou de Notre-Dame. W cztery lata potem Winowska mogła oświadczyć: „Nie autor, lecz temat tłumaczy fantastyczne wprost powodzenie tej książki, wydanej w 12 nakładach, przetłumaczonej na 11 języków, uwieńczonej nagrodą Akademii Francuskiej”. Wydanie amerykańskie nosi tytuł The death camp proved Him real (Obóz śmierci udowodnił, że On istnieje), nawiązując do wyzwania, jakie Winowskiej rzucił po wojnie współwięzień, który cztery lata cierpiał w Dachau; powiedział jej, że uwierzy w Boga dopiero wtedy, gdy mu pokaże świętego w obozie. W roku 1954 wyszło, w Londynie (Veritas), wydanie polskie. Jest to właściwie nowa książka, napisana wspaniałym językiem literackim. Niepokalanów wydał tę książkę po raz pierwszy w 1957 roku, ale okaleczoną przez cenzurę. Winowska do tego stopnia nie podobała się komunistom, że zarekwirowali jej książki w bibliotece klasztornej. Teraz wznawiamy w całości tekst oryginalny, uważając, że nie stracił nic ze swej świeżości.

Książka pod tytułem Do ideału M.I. – myśli o. Maksymiliana Marii Kolbe jest przedrukiem książeczki wydanej w Niepokalanowie w 1946 roku.

Są w życiu chwile, że od dawna wymarzony przez nas ideał zaczyna jakoś blednąć w naszych oczach i przygasać. Ale to chwile tylko; na ogół, pokochawszy ideał, żyje się nim i dla niego poprzez życie całe. Bo mieć ideał, to znaczy być zawsze młodym w duchu i z nowymi siłami co dzień wytrwale zmierzać do celu. Jak orzeł, dzięki rozpiętości swych skrzydeł wzbija się hen w słoneczny lazur nieba, tak i człowiek mający w życiu ideał, wznosi się myślami ponad zwykłą szarzyznę rzeczy przemijających, sięgając tam, gdzie oko fizyczne nie sięga.

Jeżeli prawdą jest powiedzenie, że „miłość jest sztuką, tak samo jak sztuką jest życie”, to w odniesieniu do ojca Kolbego, bohatera i męczennika z miłości, ciekawi nas, jak zdobywał on umiejętność miłowania, której ukoronowaniem była dobrowolna ofiara z własnego życia, by ocalić życie drugiego człowieka. Ofiara nie odruchowa ani spontaniczna. Ojciec Kolbe podjął ją zdecydowanie, świadomy okrutnych cierpień powolnej, głodowej śmierci w bunkrze hitlerowskiego obozu zagłady. Tutaj był szczyt jego życia, jego sztuki miłowania. Opanował ją doskonale, aż do granic bohaterstwa, heroizmu, męczeństwa z miłości. I za to Kościół wyniósł go do chwały ołtarzy.

Praca o. Mirosława Kopczewskiego OFMConv stanowi cenny wkład dla duszpasterstwa maryjnego i duszpasterstwa w ogóle, który należy wykorzystać, aby mógł dotrzeć pod każdą „polską strzechę”. Wpisuje się ona też w Jego inicjatywę, którą podjął w Niepokalanowie, ustanawiając Spotkania „Oddaj się Maryi”, odbywające się regularnie w pierwsze soboty miesiąca, oraz Wielkie Zawierzenie Niepokalanemu Sercu Maryi w sierpniu każdego roku. W ten sposób łączy tajemnicę Niepokalanego Poczęcia z Niepokalanym Sercem Maryi – znakiem pośrednictwa Ducha Świętego. Daje światło do dalszych badań dla teologów i czcicieli Maryi oraz scala w jedno natchnienia Szaleńca z Niepokalanowa i przesłanie dzieci fatimskich.