Kazimierz Braun - Śladami Świętego Maksymiliana. Opowieść uczestnika pielgrzymki

teatr@ziemia.niebo to opowieść o polskim zespole teatralnym, który odbywa tournée po Włoszech, Francji i Czechach, a kończy je występując w kościele franciszkańskim w Harmężach pod Oświęcimiem. Teatr spotykają dramatyczne przygody. Uczestnicy wyprawy zderzają się z bardzo różnym traktowaniem teatru, od epatowania erotyką, poprzez wykorzystywanie sceny dla agitacji politycznej, aż do posługiwania się teatrem celem duchowego kształtowania widzów. Sami zadają sobie pytania i uczestniczą w dyskusjach: Co stało się z teatrem w XXI wieku? Jaki teatr jest potrzebny dziś?

Maksymilian Kolbe zajmuje znakomite miejsce wśród takich gigantów kultu maryjnego, jak św. Bernard z Clairvaux, św. Dominik, św. Bonawentura, św. Bernardyn ze Sieny, św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, św. Alfons de Liguori, św. Stanisław Papczyński, bł. Alan de Rupe czy bł. Duns Szkot. W służbie idei królowania Maryi był bezkompromisowy. Tej ogromnej miłości „maryjnego szaleńca” często świat nie rozumiał. I do dziś nie rozumie... 

Męka świętego Maksymiliana, dramatyczny opis jego ostatnich dni, może być odczytana w kościele lub innym odpowiednim miejscu przez trzech lektorów – tak jak czyta się Mękę Jezusa Chrystusa w Wielkim Tygodniu.

Nowość tego modlitewnika wśród wszystkich do tej pory wydanych pozycji związanych z duchowością św. Maksymiliana wyraża się w tym, że zawarte w nim modlitwy odnoszą się do jego Pism. Rozważania nowennowe, różańcowe czy w Drogach Krzyżowych nawiązują do myśli, konferencji, rozważań i rad Mistrza z Niepokalanowa. Ukazują moc, jaką daje pogłębianie relacji duchowej z Niepokalaną, tę moc, której każdy z nas szuka u Boga Miłosierdzia.

Zbiór krótkich esejów, ukazujących, jak Założyciel Niepokalanowa pod opieką Matki Bożej zmierzał ku świętości, starając się zarazem odrodzić i uświęcić Polskę oraz nawrócić cały świat.

Wielki czciciel Maryi Ludwik de Montfort zapowiadał w XVIII wieku nadejście „czasu” Matki Bożej i Jej apostołów. Kolbe, wielki wizjoner i prorok, odkrył dwieście lat później, że ów czas już nadszedł. Rozpoznawszy epokę Niepokalanej, bez kompromisów realizował związane z nią cele. Ponadto pozostawił po sobie oryginalną mariocentryczną doktrynę, nawet jeżeli rozsianą po licznych pismach.

Niniejszy tekst jest esencją obszernych konferencji świętego. Jawi się także jako swoisty hołd dla Królowej nieba i ziemi. Warto jednak pamiętać, że Maryja nie zatrzymuje na sobie przejawów katolickiej czci. Za każdym razem bowiem, kiedy my wołamy: „Maryjo!”, Ona wypowiada święte imię „Jezus!” (por. Łk 1). 

Praca o. Mirosława Kopczewskiego OFMConv stanowi cenny wkład dla duszpasterstwa maryjnego i duszpasterstwa w ogóle, który należy wykorzystać, aby mógł dotrzeć pod każdą „polską strzechę”. Wpisuje się ona też w Jego inicjatywę, którą podjął w Niepokalanowie, ustanawiając Spotkania „Oddaj się Maryi”, odbywające się regularnie w pierwsze soboty miesiąca, oraz Wielkie Zawierzenie Niepokalanemu Sercu Maryi w sierpniu każdego roku. W ten sposób łączy tajemnicę Niepokalanego Poczęcia z Niepokalanym Sercem Maryi – znakiem pośrednictwa Ducha Świętego. Daje światło do dalszych badań dla teologów i czcicieli Maryi oraz scala w jedno natchnienia Szaleńca z Niepokalanowa i przesłanie dzieci fatimskich.

Te zapiski są owocem długiej drogi — drogi, która nadal trwa. Przez dwadzieścia lat pieszych wędrówek przez kolejne kraje uczyłem się, że katolicki pielgrzym może pozostać wierny swojemu chrześcijańskiemu dziedzictwu, a jednocześnie pozostać otwarty na doświadczenia i wiedzę ludzi spotykanych po drodze — często niechrześcijan — we wspólnym poszukiwaniu sensu istnienia i odpowiedzi na najważniejsze pytania.

Od Autora