Maria Winowska - Szaleniec Niepokalanej

Ta książka to reportaż z podróży do miejsca, gdzie żył i apostołował świątobliwy kapucyn, stygmatyk, czytający w duszach, upraszający cuda, nawracający zatwardziałych grzeszników, uzdrawiający ciała, mający zdolność bilokacji i oddziaływania na odległość, nawet na ludzi, którzy nie wiedzieli o jego istnieniu.

Opowieść wspomnieniowa uczestnika pielgrzymki po śladach życia i działalności Ojca Maksymiliana. Książka jest opowieścią o świętym a także jego bliskich zamkniętą w słowach ojca Andrzeja – przewodnika pielgrzymki. Pielgrzymi odwiedzają Zduńską Wolę, Pabianice, Lwów, Kraków, Grodno, Rzym, Nagasaki, Niepokalanów i Auschwitz, przy czym trasa wiedzie po Polsce, a do miejscowości zagranicznych pielgrzymi docierają wyobraźnią i wspomnieniami. Prowadzący pielgrzymkę ojciec opowiada o życiu Świętego i jego dziełach.

Kazimierz Braun - reżyser, pisarz i uczony, twórca licznych przedstawień teatralnych, autor m.in. trzech sztuk o Św. Maksymilianie.

Wielki czciciel Maryi Ludwik de Montfort zapowiadał w XVIII wieku nadejście „czasu” Matki Bożej i Jej apostołów. Kolbe, wielki wizjoner i prorok, odkrył dwieście lat później, że ów czas już nadszedł. Rozpoznawszy epokę Niepokalanej, bez kompromisów realizował związane z nią cele. Ponadto pozostawił po sobie oryginalną mariocentryczną doktrynę, nawet jeżeli rozsianą po licznych pismach.

Niniejszy tekst jest esencją obszernych konferencji świętego. Jawi się także jako swoisty hołd dla Królowej nieba i ziemi. Warto jednak pamiętać, że Maryja nie zatrzymuje na sobie przejawów katolickiej czci. Za każdym razem bowiem, kiedy my wołamy: „Maryjo!”, Ona wypowiada święte imię „Jezus!” (por. Łk 1). 

Któż nie słyszał o męczenniku niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, Ojcu Maksymilianie Marii Kolbem, który dobrowolnie oddał życie za współwięźnia? Jest to wiedza niemal powszechna, gorzej z głębszą znajomością obfitującego w niezwykłe zdarzenia życia tego świętego.

Beletryzowana historia objawień Matki Bożej w Lourdes.

Tematem styczniowego numeru jest główne dzieło Ojca Maksymiliana – Rycerstwo Niepokalanej (MI). Jest to wspólnota apostolska, której cel nasz Święty nakreślił następująco:

„Cel to staranie się o nawrócenie grzeszników, heretyków, schizmatyków, żydów itd., a zwłaszcza masonów i o uświęcenie wszystkich pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej. Tak więc staranie się o nawrócenie wszystkich i każdego z osobna, którzy tego nawrócenia potrzebują, i uświęcenie każdej duszy, która jest i będzie – bez żadnego wyjątku, jest celem MI”.

W numerze są także artykuły: świadectwo zawierzenia Niepokalanej, cuda w życiu Ojca Maksymiliana, świadectwo pokonania kryzysu małżeńskiego Joanny i Rafała Patyrów, św. Franciszek zafałszowany i prawdziwy, oraz inne.

Jeżeli prawdą jest powiedzenie, że „miłość jest sztuką, tak samo jak sztuką jest życie”, to w odniesieniu do ojca Kolbego, bohatera i męczennika z miłości, ciekawi nas, jak zdobywał on umiejętność miłowania, której ukoronowaniem była dobrowolna ofiara z własnego życia, by ocalić życie drugiego człowieka. Ofiara nie odruchowa ani spontaniczna. Ojciec Kolbe podjął ją zdecydowanie, świadomy okrutnych cierpień powolnej, głodowej śmierci w bunkrze hitlerowskiego obozu zagłady. Tutaj był szczyt jego życia, jego sztuki miłowania. Opanował ją doskonale, aż do granic bohaterstwa, heroizmu, męczeństwa z miłości. I za to Kościół wyniósł go do chwały ołtarzy.