Teologia

Ojciec Jacek Woroniecki w książce Pełnia modlitwy, opierając się na Piśmie Świętym, nauce Kościoła i wielowiekowej Tradycji, wyjaśnia, czym jest modlitwa, jakie przyjmuje formy i jaką rolę odgrywa w życiu chrześcijanina. W ujęciu o. Jacka modlitwa jest nie tylko jedną z form życia religijnego, ale ma również wymiar wychowawczy, doskonalący ludzką naturę.

Książka podejmuje temat ludzkiego ciała i płci na poziomie refleksji teologicznej. Nie chodzi przy tym o refleksję etyczną na temat relacji między mężczyzną i kobietą, ale raczej to, jak tematyka ciała i płci pojawia się w teologii dogmatycznej.

Książka Jeana Ousseta nie jest pesymistyczna, wręcz przeciwnie, ukazuje przed nami szeroki horyzont i skąpany w promieniach słonecznych błękit nieba. Autor odsłania przed nami drogę, zaprasza nas do działania na rzecz społecznego panowania Chrystusa i omawia sposoby, dzięki którym możemy do tego stanu doprowadzić. Każdy katolik, któremu leży na sercu przyszłość jego kraju, powinien tę książkę przeczytać i żyć tą ideą, która jako jedyna we współczesnym, na różne sposoby okaleczonym świecie, jest w stanie zapewnić pokój, prawdziwy pokój i odpocznienie.

Przewodnik duchowy autorstwa kard. Manninga - wybitnego angielskiego konwertyty i duszpasterza - o współpracy człowieka z łaską Ducha Świętego, której owocami są cnoty wiary, nadziei i miłości oraz siedem darów Ducha Świętego.

Lektura dzieła Tradycja kontra modernizm kardynała Louisa Billota to uczta dla intelektu spragnionego przejrzystych wywodów i czystej katolickiej prawdy. Styl francuskiego teologa, doskonale oddany w polskim przekładzie Marcina Beściaka, jest niezwykle przystępny jak na dzieło tej kategorii. Widać w nim geniusz oraz tradycję jezuickiej pedagogiki, łączącej erudycję z prostotą wypowiedzi. 

Oto surowa prawda, a zarazem niepokojące odkrycie: istniejemy i jesteśmy podtrzymywani przy życiu przez Bożą miłość do nas. Znaczy to, że kiedy staramy się zrozumieć siebie samych i pytamy: „Kim jestem?”, powinniśmy raczej pytać: „Czyj jestem?”.
Ja, ty, my – wszyscy istniejemy dzięki hojnemu darowi miłości. Jesteśmy kochani bezgranicznie i bezwarunkowo; inaczej by nas tutaj nie było. Duchowość polega na tym, aby pozwolić tej rzeczywistości przeniknąć każdy aspekt naszego istnienia, psychiki, pojmowania oraz doświadczenia.

Książka ks. dr Aleksandra Żychlińskiego jest niezwykle fachowym, a zarazem, proporcjonalnie do wagi tematu, wciąż bardzo przystępnym wprowadzeniem w same pryncypia teologii. Dokładnie, krok po kroku, zostały tu przedstawione jej: istota, przedmiot (zarówno materialny jak i formalny), a także zasady, którymi się kieruje i najważniejsze cechy, którymi się odznacza.

Książka stanowi zaproszenie do najbardziej fascynującej przygody, jaką każdy z nas musi przeżyć, a mianowicie do poznania ludzkiej natury. Kim jest człowiek? – to najstarsze pytanie, które nigdy nie traci ważności, a jest jeszcze bardziej palące i aktualne dzisiaj, w dobie zamętu kulturowego, walki cywilizacji i zagrożeń ze strony technologii. Sytuację tę syntetycznie ujmuje kategoria „błędu antropologicznego” wprowadzona przez Jana Pawła II: jednoznaczne ostrzeżenie, aby nie budować cywilizacji na fałszywym rozumieniu człowieka, bo tak tworzona prędzej czy później obróci się przeciwko niemu.

"Czyściec to zarazem "miejsce" Miłosierdzia i Sprawiedliwości Boga, to przedsionek Nieba, który w najniższych swoich warstwach niewiele różni się od rozpaczy piekła. To Życie, które rodzi się przez umieranie i Miłość, która dojrzewa poprzez wielką tęsknotę.

Każdej osobie, która weźmie tę książeczkę do ręki i zacznie ją czytać życzę, aby po śmierci nie musiała tak pragnąć i tęsknić, jak dusze przebywające w czyśćcu i aby czytając tę książeczkę równocześnie tak zatęskniła i zapragnęła, aby już od "dziś" do końca swoich dni modlić się za oczyszczanych w Ogniu Miłości Boga".

Niniejsza publikacja opisuje stan prawny, dotyczący dni postnych, który obowiązywał na początku XX wieku. 

Jest to potrzebny tekst dla osób chcących bardziej podobać się Bogu, dla osób, które są gotowe podjąć się większego umartwienia, w duchu pokutnych praktyk naszych przodków; aby móc skuteczniej pokonywać swoje słabości i efektywniej pracować na rzecz własnego uświęcenia i wiecznego zbawienia. Bo przecież chodzi o największą możliwą stawkę...

Żyjemy w XXI wieku. Wydawałoby się, że zabobony, gusła itd. to już przeszłość. Dziś człowiek lata na Marsa, dzieli atom i konstruuje komputery kwantowe. Gdzie tu miejsce na przesąd? Kuriozum naszych czasów polega m.in. na tym, że mimo posiadania wyższego wykształcenia przez większość społeczeństwa , ludzie nadal oddają się bezbożnym praktykom. Wszelkiego rodzaju wierzenia - w pechową trzynastkę, rozbite lustro, pukanie w drewno, trzymanie kciuków, a ostatnio także wszechobecne "łapacze snów" - nie mają żadnego związku z Panem Bogiem.