Kard. Robert Sarah - Służyć prawdzie. Rekolekcje kapłańskie

W drodze do Niniwy ukaże nam, jak odnaleźć Serce Boga.

"U samych korzeni zapaści Zachodu kryje się kryzys kulturowy i tożsamościowy. Zachód już nie wie, kim jest, ponieważ już nie wie i nie chce wiedzieć, kto go ukształtował, kto go utworzył takim, jakim był i takim, jakim jest. Wiele krajów nie zna dzisiaj swojej historii. To paraliżowanie samego siebie w naturalny sposób prowadzi do upadku, który otwiera drogę nowym cywilizacjom barbarzyńskim".

Bycie drugim Chrystusem zobowiązuje do tego, by stać się najmniejszym ze sług, bycie drugim Chrystusem zobowiązuje do czystego i nieograniczonego poszanowania wszystkich, bycie drugim Chrystusem zobowiązuje mnie do wejścia na Krzyż. Święcenia nie sadzają nas na tronie, ale zawieszają na Krzyżu. […] Mistyczne i duchowe utożsamienie kapłana z Chrystusem nie prowadzi do żadnych nadużyć, jeśli jest przeżywane w prawdzie. Nie bójmy się przywracać głębokiego sensu tym jakże wymagającym słowom.

Człowiek Boży to książka, w której bp Athanasius Schneider prowadzi głęboką refleksję nad istotą kapłaństwa przeżywającego dzisiaj bezprecedensowy kryzys. Można go przezwyciężyć tylko poprzez odnowienie w księżach miłości do Kościoła, do wiary katolickiej, do Maryi i sakramentów świętych.

To nie tylko przewodnik dla duchowieństwa, ale też inspiracja dla wszystkich wiernych pragnących lepiej zrozumieć duchową misję kapłanów. Przywołując słowa świętych i błogosławionych, bp Schneider ukazuje, że kapłan musi być przede wszystkim człowiekiem Bożym, oddanym modlitwie i posłudze dla zbawienia dusz.

"Kapłan jest tajemnicą; jest tajemnicą, ponieważ jak amfibia, żyje w dwóch światach. Kapłan jest w najlepszej formie, gdy wiedzie "podwójne życie" - jednocześnie ludzkie i Boże. Z powodu tego dualizmu funkcjonuje najlepiej w chwilach kryzysu, albowiem jego wiara ma źródło w dramacie, gdy Dobro mogło się oprzeć jedynie na Krzyżu".

ze Wstępu Autora

Kościół można porównać do domu postawionego na skale, w którym duchowni mają szczególną, służebną rolę. Jej spełnianie staje się jednak coraz trudniejsze. W ostatnich latach Kościół przechodzi przez wyjątkowe kryzysy. Dlatego potrzeba dużej odwagi, by odpowiedzieć „tak” na Boże wołanie.

Arcybiskup Sheen zagłębia się w to, co według niego jest istotą kapłaństwa, w dodatku cechą nieczęsto komentowaną: bycie, podobnie jak Chrystus, „świętą żertwą”. Autor podkreśla, że – aby być jak Chrystus – kapłan musi Go naśladować w Jego przykładzie ofiary, ofiarując siebie jako żertwę, by nieustannie uobecniać Jego Wcielenie w świecie.

Niesamowicie osobiste orędzie skierowane od Jezusa Chrystusa ku Jego doczesnym reprezentantom – kapłanom spod natchnionego pióra ks. Josepha Schrijversa.

W książce Dał nam tak wiele. W hołdzie Benedyktowi XVI kard. Robert Sarah próbuje zajrzeć wprost do duszy Benedykta XVI. Wie, że wszystkim, co zajmowało bawarskiego papieża, był Bóg. Odkrywa więc jego poznanie Boga jako Ojca, owocujące dziecięctwem duchowym. To stąd wynikały łagodność, cichość, prostota, skromność i wrażliwość Benedykta. Miał serce pierwszokomunijnego dziecka.

Autor śledzi uważnie wypowiedzi Ojca Świętego, w których mówiąc o ideale kapłaństwa lub najczystszej postaci bycia chrześcijaninem, pośrednio, nieświadomie, charakteryzuje samego siebie. Doświadczenie ojcostwa Boga nauczyło papieża również, jak on sam ma być ojcem w wierze dla całego świata. Stał się nim na miarę Ojców Kościoła.

W czasach, gdy coraz częściej ogłasza się „koniec chrześcijaństwa” i detronizację Boga, ta książka staje się odważnym i głęboko duchowym świadectwem wiary. To poruszająca rozmowa z kardynałem Robertem Sarą o istnieniu Boga, Jego realnej obecności w życiu człowieka oraz o tajemnicy Jego pozornego milczenia. Autor stawia pytania, które rodzą się w sercu każdego wierzącego – o cierpienie, śmierć, ból, radość, sens życia, nadzieję i zbawienie.

Kardynał Sarah, odwołując się do Pisma Świętego, Tradycji Kościoła i osobistego doświadczenia wiary, prowadzi czytelnika ku spotkaniu z żywym Bogiem. Jego odpowiedzi są jasne, zakorzenione w Ewangelii i przeniknięte duchem modlitwy. To teologia przeżywana – nie abstrakcyjna refleksja, lecz duchowa droga ku Temu, który „jest, który był i który przychodzi”.